LWB Luxemburger Wörterbuch
 
excitéieren bis express (Bd. 1, Sp. 291a bis 292a)
 
excitéieren trans. V.: «aufregen» — dazu Verbadj.: excitéiert — en as ganz e. — frz. exciter.
 
Exkursioun F.: «Ausflug» — frz. excursion.
 
Exküs (wie frz. excuse) F.: «Entschuldigung» — dat elo as keng E. — sich keng Exküsen!
 
exküséieren trans./refl. V.: «entschuldigen» — s. d. f.
 
exküséiert, exkiséiert Interj.: «entschuldigen Sie!» — exküséiert, wann Iech gelift (Entschuldigen Sie, — sehr höflich) — auch exkisemi, eigtl. «entschuldige mich!» — dazu: Exkisekierfchen M.: «Korb zum Einkaufen», den Frauen, die auszugehen wünschen, als Vorwand benutzen.
 
exerzéieren trans./intr. V.: «üben, drillen» — frz. exercer — da gës de emol exerzéiert.
 
Exercice (-'sis, -'tsis) (Ton: 3) M.: 1) «militärische Übung» — do léiert än den E. kennen; 2) «Bewegung» — en huet glat kän E.; 3) «Amtsperiode» — den E. vum virege Joër as nach nët erledegt.
 
et cetera adv. Wendung: «und so weiter».
 
exageréieren trans. V.: «übertreiben» — frz. exagérer.
 
Examen (εg'za:mən) M.: «Examen».
 
Exempel M.: «Beispiel, Exempel» — huel der en E. drun.
 
exigéieren trans. V.: «verlangen, fordern» — frz. exiger — haut gët an der Schoul vill vun de Kanner exigéiert.
 
Exigenz (εgzi'ʒεn:ts) F.: «Anspruch, Anmaßung», — frz. exigence.
 
exigent (εgzi'ʒεn:t) Adj.: «anspruchsvoll» — frz. exigeant — sef nët esou exigent.
 
existéieren intr. V.: 1) «bestehen, existieren» — esou eppes existéiert an der ganzer Welt nët méi; 2) «sich behaupten, durchsetzen» — mat där Mänong konnt een nët méi am Duerf e.
 
Existenz F.: «Lebensunterhalt, Existenz» — frz. existence — en huet keng richteg E. méi (er hat keine feste Stellung, kein festes Einkommen mehr).
 
expediéieren trans. V.: 1) «versenden, expedieren» — frz. expédier; 2) «abweisen» — ech hun en expédiéiert.
 
Expeditioun F.: 1) «Beförderung» (einer Sache) — frz. expédition; 2) «Geschäfts- u. Versandstelle, Expedition» (einer Zeitung).
 
Experienz F.: «Erfahrung, Experienz» — frz. expérience — 't as e Mann vun Experienz.
 
Experiment, Expriment, Experment N.: 1) «Versuch, Experiment» — elo huet en d'Experiment gemaach; 2) Pl.: «törichtes Getue».
 
experimentéieren intrans. V.: «experimentieren» — wann en ausgëexperimentéiert huet, dann as d'Maschinn kapott.
 
Expert (wie frz., auch Ton: 1, lokal: 'εkspe:r) M.: «Sachverständiger, Experte» — frz. expert.
 
Expertis (Ton: 3) F.: «Begutachtung, Expertise» — frz. expertise.
 
Explikatioun M.: 1) «Erklärung, Explikation» — frz. explication — maach keng weider Explikatiounen; 2) «Auseinandersetzung» — si haten eng Explikatioun matenän (sie hatten einen Streit miteinander).
 
explizéieren, explësséieren (Nordösl.: expliziren) trans. V.: «erklären, explizieren» — si hu sech explizéiert (haben den Zwist nach einer Unterredung beigelegt) — frz. expliquer.
 
explodéieren intr. V.: 1) «platzen, explodieren» — frz. exploser; 2) «in Wut geraten».
 
Exploitatioun F.: «Nutzung, Betrieb, Ausbeutung» — frz. exploitation.
 
exploitéieren trans. V.: 1) «(an)- bauen, ausbeuten, Nutzen ziehen aus etwas» — d'Bunne gin elo vun enger lëtzeburgescher Gesellschaft exploitéiert — se hun hien no alle Regele vun der Konscht exploitéiert; 2) «das Amt eines Gerichtsvollziehers ausüben».
 
Explosioun (Nordösl., Osten: -'zjun) F.: «Explosion» — frz. explosion.
 
Exposé (Ton: 2): «Darlegung, Denkschrift, Exposé» (jur.) — frz. exposé.
 
exposéieren Verb. A. trans.: 1) «darlegen» — frz. exposer — en huet de Fall klor exposéiert; 2) «ausstellen»: B. refl.: 1) «die Aufmerksamkeit auf sich ziehen, bloßstellen» — e war (hat sech) ganz exposéiert an der Saach; 2) «sich in Gefahr begeben»; dazu das Verbadj.: exposéiert «ausgesetzt» (von einer Örtlichkeit, einem Gebäude u. ä.) — d'Haus as no der Sonnsäit exposéiert.
 
Expositioun F.: 1) «Darlegung» — frz. exposition; 2) «Ausstellung»; 3) «Lage» (im Verhältnis zu den Himmelsrichtungen).
 
express I (Ton: 2) Adv./Adj.: 1) «ausdrücklich, absichtlich» — frz. exprès — ech hat der et iewer e. duerfir gesot; 2) «zum Trotz» — en huet [Bd. 1, S. 292] et e. auch: zum Express (s. d.) gemaach — en expresse Kapp (ein Trotzkopf).
 
Express I (Pl.: Expresser) M.: 1) «eigensinnige Handlung» — d'Expresser kaschte Suen — mat Expresser leeft än nët wäit — engem zum E.
 
expresseg Adj.: «trotzig» — en expressege Klatzkapp — dat as emol en E.en!; Ablt.: Expressegkät F.
 
express II Adj.: «schnell (durch eignen Boten) befördert, schnell befördernd» — frz. exprès — e Bréif express —auch: en Expressbréif.

 

Eingabe
Wörterbuchtext:
Stichwort:
 
  

 

© 2010 - Projekt LexicoLux des Laboratoire de linguistique et de littératures luxembourgeoises der Universität Luxemburg, in Kooperation mit dem Kompetenzzentrum für elektronische Erschließungs- und Publikationsverfahren in den Geisteswissenschaften an der Universität Trier
Hinweis zum problematischen Wortgut