| -dubberen (Echt.: -doapen) trans. Verb.: «übertreffen, überholen» — eise Jong léiert gutt, en huet séng ganz Schoul (= Klasse) iwwerdubbert — looss dech nët i.; -eck(s) Adv.: «übereck, verquer» — lee d'Dëschelduch i., dat mécht apaarti — hie kuckt i. (er schielt); dazu das Adj.: -eck(s)eg = barluckeg (s. d. I/72), lok. auch schiwwerecks; -eilen (lok. -ellen, -ëllen) trans. (bisweilen refl.) Verb.: «übereilen» — dazu das Adj.: -eileg (u. phV.); Wb. 06 auch die Abl.: -eilong F.; dafür lok. Ostrand: -hoosselen; -enaner, -enän/ een (gelegtl. auch iwwertenaner u. Var.) Adv.: «übereinander» — déi zwéin Ecke gin i. — d'Huese si gefléckt, zéi (maach) s'i. — übtr.: si kommen nët i. (= iwwerän — s. d.); -faart F.: «Überfahrt»; -falen (Ton: 3) I trans. Verb.: «überanfallen» — hei gët een iwwerfall wéi bei de Raiber(en) — déi arem Fra gouf mat Kanner iwwerfall; dazu das M.: -fall: 1) «Überfall»; 2) «Überfallkommando der Polizei» — ruff den I. — dafür häufig auch die hd. Form: du koum den Überfall (das Subst. immer Ton: 1); -falen (Ton: 1) II intr. Verb.: «hinüberfallen»; dazu das M. -fall: 1) «Obst, das auf des Nachbars Eigentum fällt» 2) «überfließendes Wasser» (etwa aus der Dachrinne); 3) «Wasserfall»; [Bd. 2, S. 213] -fälleg Adj.: «überfällig, über den Termin ausbleibend»; -fänken trans. Verb.: «überlisten»; -féieren trans. Verb.: «(eines Vergehens) überführen»; -fëllen trans. Verb.: «überfüllen» — bes. das Verbadj.: -fëllt, -follt — all Zich waren i. — no denen dräi Deeg Houchzäit ware mer an alles i. (in allem übersättigt); -fidderen trans. Verb.: «überfüttern» — auch refl.: en hat sech nees iwwerfiddert — dazu das Verbadj.: -fiddert — dat Schwäin as i.; -flächlech Adj.: «oberflächlich» (häufig auch, an das Hd. angelehnt: oberflächlech); Abl.: -flächlechkeet F.; -flësseg (Wb. 06 -fléisseg) Adj.: «überflüssig»; -floss M.: «Überfluß» — an deem Haus war alles am I. (älter dafür: am Vollem — s. d. I/398); -fouss M.: Virfouss (s. d. I/377) — dafür auch: iwwert de Fouss; -friemen trans. Verb.: «überfremden» — d'Duerf as iwwerfriemt; -friessen refl. Verb.: «unmäßig essen» — en hat sech op der Kiirmes iwwerfriess (cf. -fëllen, -huelen); dafür auch verfriessen; -fuerderen trans. Verb.: «überfordern»; -fueren trans. Verb.: «überfahren»; -gank M.: 1) «Stelle, an der man hinübergehen kann» (z. B.: «Fußgängersteg»); 2) übtr.: «Veränderung, Wechsel, zeitweiliger Zustand»; 3) «Gesamtheit dessen, was bei einer Versteigerung den Besitzer wechselt» (cf. auch: Stä, Héicht) — de ganzen I. konnt d'Schold nët decken — bisw. auch für den Vorgang der Versteigerung: wars d'och um I. (= op der Stee)?; -gänn F. = Ieweschtgänn; -gäreg Adj.: «obergärig» — Gegs. dazu: ënnergäreg; -gebatt, -gebott N.: «Übergebot» (bes. bei Versteigerungen) — 't stoung an der Zeidong, et wier en I. no der Stee zougelooss (lok. auch Opgebatt — gemäß Artikel 37 des Gesetzes vom 2. 1. 1889 über die Immobiliarbeschlagnahme ist jede Person, welche die Fähigkeit zum Steigern besitzt, berechtigt, in der gesetzlichen Form, innerhalb von acht Tagen nach der Versteigerung ein Übergebot von wenigstens einem Sechstel auf den Hauptpreis, außer den Steigkosten, zu machen); -gëllen, -gullen trans. Verb.: «vergolden» (heute meist ver-); -gepäck N.: «über eine Freigrenze hinausgehendes, gebührenpflichtiges Gepäck» (bei Personentransporten); -gewiicht N.: «Übergewicht» — streck de Kapp nët esou wäit eraus, soss kriss de d'I.; -gin Verb.: 1) trans.: «übergeben, überantworten» — ech hun em d'Schlësselen i. (mit etwas feierlichem Unterton); 2) refl.: «sich erbrechen» — iess nët esouvill, soss muss de dech i. (in dieser Bed. dafür auch -schëdden) — cf. auch briechen sub B/3; -goën (Ton: 1) I intr. Verb.: 1) eigtl.: «hinübergehen» — Ga.: So Guddes vun der Bréck, wou s d'iwwergees; 2) übtr.: «bei einer Versteigerung den Besitzer wechseln» — 't Haus as fir deiert Geld iwwergaang; 3) übtr.: «ansteckend sein» — geet déi Kränkt iwwer? (cf. auch -droën sub B); -goën (Ton: 3) II trans. Verb.: 1) «übergehen, auslassen» — wéi d'Gielercher ausgedeelt si gin (beim Avancement, bei der Ierfschaft usw.) as en iwwergaang(e) gin; 2) «nicht beachten, vernachlässigen» (bes. Krankheiten) — du hues eng iwwergaange Gripp (cf. auch -bät); -grëff (-graff) M.: «Übergriff» — déi Iwwergrëff(er) an eise Bongert erlabe mer nët (übtr.) — zum intr. Verb.: | |