LWB Luxemburger Wörterbuch
 
Spëktakel, Spëtakel bis Spéngelkapp (Bd. 4, Sp. 239b bis 240b)
 
Spëktakel, Spëtakel (Ton: 2) M.: «Lärm, Radau, Krach» — Raa.: Sp. as kee Bewäis — vill Sp. a wéineg Zäig — 't as e Sp., 't mengt een et wir een an enger Zinago(g) (Synagoge), an enger Juddeschoul, et versteet ee säin egent Wuert nët (méi) — wat maachen déi uewenop e Sp. (Krach)! [Bd. 4, S. 240] — Sp. schloen — si hun alt nammel Sp. (Krach, Streit) — an deem Haus as ëmmer Sp. — cf. Kaméidi.
 
spëktakelen, spëtakelen intr. Verb.: «lärmen, toben» — wann e bis (ge-) spëktakelt huet, hält en op (as e roueg) — Abl.: Gespëktakels N.
 
Spëktakels-, Spëtakelsmécher M.: «Radaubruder».
 
spëktakelzeg, -ig, spëtakelzeg, -ig Adj.: «lärmend» — d'Kanner si mer eemol zevill sp.
 
Spektif (Ton: 2) F.: 1) «Fernglas, Fernrohr»; 2) M. — in dem Ausdruck: eppes am Sp. hun (C: in Aussicht haben — frz. en perspective) — cf. Jumelle.
 
Spekulazius (Ton: 3) M.: «Art hartes Zuckergebäck» — cf. Kichelchen sub 2).
 
Spëll I, Spill F.: 1) «Spindel» — cf. Wierwel; 2) «Achsschenkel» (Zimmermannsspr.) — im Volkslied: Habschter, Käercher, Simmrer Millen, goungen d'Jongen op de Spillen (cf. Thill M.: Singendes Volk S. 278).
 
Spëll II F.: «Aushöhler, Zapfen» (Kerzenfabrikation — Ga).
 
Spell (Pl. Spellen) F.: 1) «Granne, Schäbe»; 2) «Splitter der holzigen Stengelmasse von Hanf und Flachs» — cf. Anen, Osécken, Ospen, Pell.
 
Spëlle-, Spelle-, Spillebän Pl. N.: «Spindelbeine, dünne Beine» — hei koum um Summerwee e grousse schwéiren Ochs op héije Spellebeen . . . (M. Lentz: De Fräsch an den Ochs) — mä d'Kättchen denkt, dir Spellebeen (ihr dünnbeinigen Jungfern), kënnt dir et och, dir siet nët neen, ech hun iech opgelueden, express kuckt hei méng Wueden (Dicks: Déi schéinste Wueden).
 
Spëlleschësser (vereinzelt) M.: «Libelle» — cf. Joffer B. II.
 
Spëllekrimmer (lok.: Binsfeld) M.: «magerer, schwächlicher Mann» — cf. Spizert.
 
spellen (lok. Vianden: spelen) trans. Verb.: 1) «ausschoten» — cf. pellen — Verbadj.: gespellt — gespellt(en) Ierbëssen — cf. spalen sub 1); 2) «essen» (lok.) — eng Ham sp. (einen Schinken bis auf die Knochen aufessen).
 
Spellwääss M.: «Buchweizen».
 
Spëlonk F.: «Spelunke».
 
Spelz, Spëlz, Spelster M.: «Spelz» (Triticum spelta).
 
Spelzestän M.: «Steinmergel» (aus dem Steinmergelkeuper).
 
Spënd M.: «Spind» (Mil.) — dafür auch: Spind.
 
Spëndchen F. — s. Spënnchen.
 
spendéieren trans. Verb.: «spendieren» — wie spendéiert hei? — dazu: Spendéierbox F. — in der Redewendung: d'Sp. unhun (spendieren); -monni M.: «Spendieronkel».
 
Spend (Neol.) F.: «Spende» — dazu: spenden — hu se gutt gespent? — cf. bäigin, bäisteieren.
 
Spëndel F.: «Spindel» — cf. Spëll I.
 
Spëndelauer F.: «frühere Spindeloder Holzuhr».
 
Spëndeltrap F.: «Wendeltreppe».
 
Spéngel (lok.: Spingel) F.: 1) «Stecknadel» — eng Sp. an engem Fudder Hä sichen (etwas suchen, was nicht zu finden ist) — e sëtzt wéi op Spéngelen (er wartet ungeduldig) — ech hu (hun ewéi) Spéngelen an de Been (Prickeln); 2) «Sicherheitsnadel» — cf. Versécherongsspéngel, Sécherheetsspéngel; 3) «Anstecknadel» — wat hues du eng schéi Sp.! — d'Sp. droen (im Krieg 1940-45, das Abzeichen der volksdeutschen Bewegung tragen; — cf. Roff sub 1)d.).
 
Spéngel- (cf. sub Spéngels-) -bän, Spéngelebän Pl. N.: «dünne Beine» — cf. Spellebän; -biiss F.: «Nadelbüchse». -déier N.: «Libelle» (lok.) — cf. Joffer A, B; -faass, -fäss-chen, Spéngele-, Spéngels- N.: «Nadelfäßchen» — im Kinderreim: Glis, Glas, Sp. (cf. sub gëllen) — cf. schanken; -këssen, Spéngels- N.: «Nadelkissen» — cf. Nolekëssen; -geld N.: 1) «Nadelgeld» (Geld, worüber die Frau frei verfügen kann); 2)(vor etwa hundert Jahren) «Abfindungssumme (Geld, Kleider), die die anderen Kinder bekamen, wenn der älteste Sohn den Hof erbte»; 3) «Mitgift, Heiratsgabe» (Wb.06); -gréitchen, Spéngele- N.: «Libelle» (lok.) — cf. Joffer A, B; -nol, Spéngels- N.: «langer, dünner Nagel» — cf. Späichernol; -kapp M.: «Libelle» (lok.) — cf. Joffer B, II;

 

Eingabe
Wörterbuchtext:
Stichwort:
 
  

 

© 2010 - Projekt LexicoLux des Laboratoire de linguistique et de littératures luxembourgeoises der Universität Luxemburg, in Kooperation mit dem Kompetenzzentrum für elektronische Erschließungs- und Publikationsverfahren in den Geisteswissenschaften an der Universität Trier
Hinweis zum problematischen Wortgut