LWB Luxemburger Wörterbuch
 
tock bis Tomatesaaft (Bd. 4, Sp. 332a bis 332b)
 
tock lautmalend wiederholt: tocktock — im Kinderspiel: t., t. d'Dir op / wien as do? / en Engel mat séngem gëlde Stiefchen (en Däiwel mat séngem eiserne Staf) / wat hätt en da gär? / en Déier dat sech am Bësch ophält usw. — klinglingling, t. t., bonjour Madame usw. — t., t., mécht de Wollef.
 
Tock (Pl. Téck) M.: 1) «Dickkopf, Starrkopf» — dat as der emol en T.! — in manchen Ortsneckereien, z. B.: déi Haasseler, déi Éislécker Téck; 2) «starker Hofhund» — cf. Hafftock; 3) dinglich: a. «Bremsklotz» (am Wagen, am Fahrrad) — den Tock as ofgeschlaff — cf. Patt III sub 5); b. «Prellbock»; c. «Brandrute» — cf. Brandrutt; d. «Schuhnagelsorte» — cf. Knippchen sub 3)a., b.
 
tockeg, -ig (lok.: tockseg) Adj.: «starrköpfig, eigensinnig» — dazu: Tockegkät F. — cf. tockskäppeg.
 
Tockmeier (lok.: Tocksmeiser) M.: «Duckmäuser» — cf. Duckmeiser.
 
Tockskapp M.: 1) «Dickkopf» — cf. Tock sub 1), Klatzkapp sub 2); 2) (lok.: Niederkerschen) «Kaulquappe» — cf. Kauzekapp.
 
tockskäppeg, -ig Adj.: «dickköpfig» — dazu: Tockskäppegkät, -keet F. — cf. tockeg, ampässeg sub 1), déckkäppeg, etätéiert, klatzkäppeg, verbruet, storréckseg.
 
Todéi, Taudis (wie frz., Ton: 1) M.: 1) «Elendswohnung»; 2) «durch Mißwirtschaft verursachte Unordnung u. Verschmutzung» — wat as dat en T. bei denen am Haus!
 
Todeler, Toodler ON.: «Tadler» — Dorf der Gemeinde Heiderscheid, Kanton Wiltz — 142 — attributiv.: Toodler — den Toodler Bur (Willibrordusbrunnen bei Tadler) — d'Toodler (Tootler) Millen — déi Toodler (Einwohner von T.).
 
tod(d)elens. tottelen.
 
Todi I (lok.) M. — s. Zodi.
 
Todi II, Taudis (wie frz., Ton: 1) M. — s. Todéi.
 
Tofel (lok.) F.: 1) «Schaukästchen» (Ga) — Ga: Töfelchen (Bildkästchen); 2) (dafür auch: Tofelt, Wiltz: Hofelt — in der Sauer-, Moselgegend) «Schulranzen» — cf. Tabel, Tafel, Schoulsak; 3) (lok.) — s. Tafel sub 3).
 
toff, toft, tofteg, -ig Adj.: «taufeucht» — cf. dofteg.
 
toffeg, tofteg Adj.: 1) «locker» (vom Gebäck, vom Teig gesagt); 2) «lauwarm» — dafür auch: téipeg, wodelech, toweleg; 3) «taufeucht» (s. d. Vor.) — d'Wäsch as t.
 
Toft M.: «leichter (Sommer-)Nebel» (Wb.06: Tau) — cf. Doft.
 
toftegs. toff u. toffeg.
 
Tok (lok.: Nösl.) F.: «Böller» — s. Hok II sub 2), lok., z. B. Arsdorf, Bondorf: Hooch.
 
tokeg (lok. Bech/Echt. — C) für topeg (s. d.).
 
tokeleg (lok.) Adj.: «zimperlich» (C). — hie geet nët t. mat hir ëm (er nimmt keine Rücksicht [auf ihr Alter]).
 
Tol M. und F.: «Eisenblech» — frz. tôle.
 
tolen Adj.: «aus Eisenblech» — en t. Ämer, Daach, Schaf, eng tole Biitchen, eng t. Dir — cf. Blech, blechen.
 
tolerant Adj.: «tolerant» — dazu: Toleranz F.
 
toleréieren trans. Verb.: «tolerieren, dulden, zulassen» — du bas nach jhust hei toleréiert.
 
Tolziri M. — s. Toile cirée.
 
Tollkiischt F.: «Tollkirsche» — cf. Juddekiischt sub 1).
 
Toll, Tolli männlicher Vorname: «Anatol».
 
Tollwut F. — wie hd. — cf. Haupeschkränkt, rosen sub A. 1) — dazu: tollwüteg, -ig Adj.
 
Tom männlicher Vorname — s. Thomas.
 
Tomat (/tOma:t, /tOmAt) F.: «Tomate» — cf. Juddenapel;
 
Tomate(n)- -jus M.: «Tomatensaft» (-jus wie frz.); -planz F.: «Tomatensetzling»; -poul M.: «Stützpfahl für die Tomatenpflanze»; -püree M.: «Tomatenpüree»; -saaft M.: «Tomatensaft»;

 

Eingabe
Wörterbuchtext:
Stichwort:
 
  

 

© 2010 - Projekt LexicoLux des Laboratoire de linguistique et de littératures luxembourgeoises der Universität Luxemburg, in Kooperation mit dem Kompetenzzentrum für elektronische Erschließungs- und Publikationsverfahren in den Geisteswissenschaften an der Universität Trier
Hinweis zum problematischen Wortgut