LWB Luxemburger Wörterbuch
 
Weistum bis wëlleg (Bd. 4, Sp. 431a bis 433b)
 
Weistum N. — s. Wäistom (S. 419).
 
Weit (vAit) F.: «Weite» — an der W. as d'Kleed gutt — an der W. huet de Rouer ee Meter (Lichtweite) — Echt.: d'W. an d'Leengt verzelen (weitschweifig) — een W. an een Leengt voan där Saach verzelen — hien as al an d'W. gaang — d'Kleed as no der Wäsch an d'W. gaang.
 
weit (kurzer Diphthong — phV. Nösl.: vekt, Südösl.: vεkt, Südwesten: vət, Mittelwesten: vεt, Ostrand lok.: ve:it, vε:it, Mosel: vA[·]it) Adj.: «weit» (Ggs. zu: eng) — d'Box, de Rack as ze w. — e weide Rack — e Kleed méi w. maachen — d'Kleder sin him ze w. gin (er ist abgemagert) — si hätte gär w. Boxen, awer si hu keng Eesch fir dran (treten gerne groß auf, doch fehlen die [z. B. finanziellen oder intellektuellen] Mittel) — wien e weiden Aasch huet, muss sech eng w. Box uschafen — eng w. Maul an nët vill dran — Echt.: dat stät noach a weide Seken (es ist noch nicht entschieden) — w. (a breet) erzielen (breit erzählen) — hien huet e w. Gewëssen oder en as w. gerëppt.
 
Wéitsch (Nösl. Var.: Féitsch, Fitsch) F.: «dünne, biegsame Gerte».
 
wéitschen, wéitschelen (Nösl.: féitschen, fitschen) trans./intr. Verb.: 1) a. «hin und her schwenken, schlenkern, wedeln» — d'Kou, den Hond wéitsch(el)t mam Schwanz — mam Raachfaass w. — soll ech dann de ganzen Dag un dem Bändel w.? (am Wiegenband ziehen müssen?) — mam Reesbengel w. an de Blummen d'Käpp ofhaen — de Rousekranz w. (schwenken) — e kënnt do gewéitscht (wiegend) — e wéitscht esou, wann e geet — hei gët ee gewéitscht wéi op enger Klunsch; b. «mit dem Fächer wedeln» (Ga); 2)in dem Ausdruck: engem eng wéitschen (einen Schlag, eine Ohrfeige versetzen) — roueg, soss kriss d' eng gewéitscht! — dee krut der gewéitscht, a wéi! — cf. watschen.
 
wéivill, wivill Frageadv.: «wieviel» — w. kascht (mécht) dat? — fir w. hun ech? — w. mol (wie oft) hun ech der dat ewell gesot? — de(e) wéivillten hu mer haut? — fir d'wéivillt? — auch als unbestimmtes Zahlwort: ech hun der dat ewell wivill mol gesot.
 
weiwels, wéiwelss. wewels, wiewels.
 
Weiwësch M.: 1) «Kräuterwisch» — cf. Wësch sub 1)b.; 2) «Wermuth» — s. Wësch sub 1)c. — dafür auch: Bäifouss.
 
wéiwuel Konjunkt.: « wiewohl, obgleich» — cf. obschon, trotzdeem.
 
Wekelter (lok.) M. — s. Wakelter.
 
Wëld (Nordwesten: Weeld, Westen: Weëld) N.: «Wild, Wildbret» — en huet vill W. op sénger Juegd — mir hun de Mëtteg (e Stéck) W. — cf. Wëlper(t) II.
 
Wëlddéif M.: «Wilddieb» (Wb.06) — dafür meist: Braconnier (s. d. sub 1).
 
Wëldschued M.: «Wildschaden» — de Juegdhär muss de W. bezuelen.
 
Wëldnes F.: «Wildnis» — wat hun déi eng W. am Gaart (von einem verwahrlosten Garten gesagt) — eng W. vun Hoër (Haare).
 
wëldsen, wëlssen, wëlzen intr. Verb.: 1)« nach Wild riechen, schmecken» — ech hun d'wëllt Schwäin nët gär, et wëldst mer ze vill; 2) «widerlich riechen, stinken» — dee wëlzt wéi e Bock — et wëlzt heibannen — dazu: wëlzeg, [Bd. 4, S. 432] -ig Adj.: «Wild-» — ech hun dee wëlzege Goût (Wildgeschmack) nët gär.
 
Welfréng ON.: «Welfringen» — «Dorf der Gemeinde Dalheim, Kanton Remich» — 521 — im Munde der Einwohner : Wellefréngen.
 
well I Kurzform von ewell (s. d.) — cf. LSA Karte 121.
 
Well II, Wëll F. — lok. Var. — s. Weil.
 
Well III F.: 1) «Welle, Woge» — cf. Wal — Zussetz.: Dauerwellen; Laang-, Kuurzwellen (Radio); 2) «Welle, Drehwelle».
 
Wellbam M.: «Wellbaum» — cf. Drulles sub 3).
 
Wellbäämchen, -beemchen M.: «Wagenhaspel».
 
Wellblech M. u. N.: «Wellblech» — cf. Blech sub 1).
 
wëll Adj.: 1) «wild, unbearbeitet, ungepflegt» — e wëlle Bësch (Wildnis) — wëlle Buedem (lok.: unfruchtbarer Boden) — wëll(t) Feier (s. d. sub 2)b.) — wëll(t) Flääsch (Schwammfleisch, Wucherung — Med.) — Pflanzennamen (cf. auch unter dem Grundwort): w. Aarmenä (rauhe Nelke — Dianthus armeria) — w. Balsëmin (Springkraut — Impatiens noli-tangere) — w. Brenndëschtel (Ziest — Stachys) — w. Geraniën (lok.: wilde Pelargonien — in Wiesen, am Wasser) — wëll(e) Giescht (Mäuseschwanzgerste — Hordeum murinum) — w. Guckucksblumm (Lungenkraut — Pulmonaria off.) — w. Häd(e)- kar (Heckenknöterich — Polygonum dumetorum; Windknöterich — Polygonum convolvulus — cf. Hädwann) — w. Hief (wilde Hefen) — w. Huewer (Flughafer — Avena fatua) — w. Ierz (Waldplatterbse — Lathyrus spec.) — w. Jacinthe (lok.: Waldhyazinthe) — w. Kaméileblumm (Ackerkamille — Anthemis arvensis; Färberkamille — Anthemis tinctoria; Bertramsgarbe — Achillea ptarmica) — w. Kar (s. Wëllkar) — w. Kréischel (Alpenjohannisbeere — Ribes alpinum) — w. Lann (Feldulme — Ulmus carpinifolia) — wëll(e) Mauséierchen (Feldsalat, Rapunzel — Valerianella locustra olitoria) — w. Mënz (Waldminze — Mentha sylvestris) — w. Mirabell — w. Muurt (Möhre) — w. Pensée (Ackerstiefmütterchen — Viola tricolor arvensis) — w. Rief (Waldrebe — Clematis vitalba; wilde Rebe, Jungfernrebe) — w. Rous (Heckenrose) — w. Vioul (Hundsveilchen — Violata canina) — w. Wick (Vogelwicke — Vicia cracca; Zaunwicke — Vicia sepium) — w. Zalot (ausdauernder Lattich) — wëlle Batteralzem (Beifuß — Artemisia vulgaris) — wëlle Bier (Walderdbeere — Fragaria vesca) — wëlle Birebam (Birnbaum) — wëlle Burekascht (Quellenehrenpreis — Veronica beccabunga) — wëlle Jasmin, Jhasmäin, Jhasméng (Pfeifenstrauch — Philadelphus coronarius) — wëlle Käschtebam (Roßkastanie — Aesculus hippocastanum) — wëlle Kaff(é)i (Goldregen — Laburnum anagyroides; Lupine — Lupinus sp.) — wëlle Kiischtebam (Süß-, Vogelkirsche — Cerasus avium) — wëlle Kléi (Bitterklee — Menyanthes media; mittlerer Klee — Trifolium medium) — wëlle Knuewelek (Knoblauchkraut — Alliaria petiolata; Bärenlauch — Allium ursinum; Weinbergslauch — Allium vineale) — wëlle Kouwääss (Wiesenschachtelweizen — Melampyrum arvense) — wëlle Manz (Ackerminze — Mentha arvensis) — wëll(en) Narziss (gelbe Narzisse — Narcissus pseudonarcissus) — wëlle Päinetsch (Gartenmelde — Atriplex hortensis) — wëlle Pällem (Preiselbeere — Vaccinium vitis-idaea) — wëlle Péiterséileg (Klettenkerbel — Torilis Adans) — wëlle Réidech (Ackerrettich, Hederich — Raphanus raphanistrum) — wëlle Reseda (Färberreseda — Reseda luteola) — wëlle Rousemaräin (Porst — Ledum) — wëlle Sauerampel (kleiner Ampfer — Rumex acetosella) — wëlle Champignon — wëlle Chikoree (Wegwarte — Cichorum intybus) — wëlle Spënot (Erdbeerspinat — Chenopodium foliosum; Guter-Heinrich — Chenopodium bonus Henricus; unechter Gänsefuß — Chenopodium hybridum) — wëlle Spier, wëlle Spirebam (Elsbeerbaum — Sorbus torminalis) — wëlle Steekléi (kleiner Wiesenknopf — Sanguisorba minor) — wëllen Apel — wëllen Äppelbam — wëllen Dännebam (Kiefer, Föhre — Pinus sylvestris) — wëllen Dëll (sichelförmiges Hasenohr — Bupleurum falcatum) — wëllen Happ (Hopfen — Humulus lupulus — cf. Happ sub 1) — wëllen Hielenter (Traubenholunder — Sambucus racemosa) — wëllen Orangebam (Pfeifenstrauch — Philadelphus coronarius) — wëllen Teimerjännchen (Feldthymian — Thymus serpyllum) — wëllen Zalfei (Wiesensalbei — Salvia pratensis) — wëllt Longekraut (Hundsflechte — Peltigera canina) — wëllt Wierk Ackerhohlzahn — Galeopsis ladanum) — Tiernamen: w. Dauf (Ringeltaube — Columba palumbus) — w. Gäns (a. Graugans [Anser anser]; b. [Bd. 4, S. 433] Saatgans [Anser fabalis]; c. Kranich [Grus] — cf. Holgäns) — w. Int (a. Stockente [Anas platyrhynchos] — dafür auch: déck w. Int; b. Schellente [Bucephala clangula]) — kleng w. Int (a. Krickente [Anas crecca]; b. Knäckente [Anas acuta]) — wëllt Mierhong (Trappe [Otis tarda], auch Trapp — s. d. sub III) — w. Kaz (a. Wildkatze [Felis]; b. haarige Raupe — cf. Kaz sub 3) — wëll(t) Kanéngchen — wëll(t) Schwäin (a. Wildschwein; b. Kellerassel) — wëlle Béier, wëlle Watz (s. d. sub I, Wildeber) — lok. Bous/Remich: wëlle Watz (Hummel) — w. Sau (Wildsau) — Sagengestalt: de wëlle Mann (cf. Wëllmann — Folkl. beim Winteraustreiben) — déi w. Fra — dazu: Wëllfragrond, Wëllfraheck (Flurbez. zw. Useldingen u. Böwingen/ Att.), Wëllfrahaus (Felsloch zwischen Bonnert u. Oberpallen) — wëll giel Minett (lok. Rümelingen: geringwertiges Eisenerz) — Kinderspielzeug: wëll Kaz (dafür auch: gro Kaz — cf. Schnuerkaz) — an de wëlle Länner — Hoër wéi e wëlle Bësch — 't as nët w. mat him (seine Kenntnisse sind gering) — d'Saach as nët esou w. — 't as nëmmen hallef esou w. (nur halb so schlimm); 2) a. «ungezügelt, ausgelassen, mutwillig» — d'Kanner sin esou w. — dat si w. Kanner — de wëlle Mann spillen — wëllt Getéins (dummes Gerede) — sech w. opféieren (gebärden); b. «bösartig» — d'Päerd, d'Kou as w. gin — den Hond as w.; c. «nicht ordnungsgemäß» — de wëlle Gesank, déi w. Musek (nicht anerkannter Gesang-, Musikverein) — w. Musek (antikonformistische Musik, z. B. Jazz, Pop) — lok.: di w. Musek (sozialistischer Musikverein); 3) «sehr zornig» — maach mech nët w.! (bring mich nicht in Wut!) — e wëlle Bier (jähzorniger Italiener — cf. Bier sub 3) — substantiv.: Wëllen M., Wëllt N., Wëll F. — e geet bei déi Wëll (als Missionar) — e kënnt do wéi e Wëllen — hausen ewéi déi W. — dat as bal een ewéi e Wëllen, e Wëllt — e stellt sech de Wëllen — hatt schafft wéi e Wëllt — wat eng Wëll! (unglaubliche Geschichte. üble, schwer hinzunehmende Bemerkung) — dat as eng W.
 
Wëllfragrond, -haus, -hecks. wëll sub 1).
 
Wëllkar, -kuer, -ker (Nösl.: Wëllt) N.: «Heidekorn» — cf. Hädekar;
 
Wëllkar-, -kuer-, -ker-, Wëllkesch- -kniedel F. — s. -stäerzel; -miel N.: «Heidekornmehl» — Ra.: Wëllkeschmiel gët Wëllkeschpaangech — cf. Houeremiel; -paangech M.: «Pfannkuchen aus Heidekornmehl»; -stäerzel (meist im Pl. -stäerzelen) F.: «Kloß aus Heidekornmehl».
 
Wëllmann M.: «wilder Mann» (Gestalt im Amichtsspiel).
 
Wëllwesch(-bir) F.: «Wolwüschbirne, Wolfüertbirne» — dafür auch: Lampersbir (Dicks).
 
welléchen, wellech, wellecht (Nösl. selten gebraucht: wellichen, wiällichen, Mosel: wëlléchen — cf. BrGra § 21,3 S. 66) Fragepronomen: «welcher, welche, welches» (aus einer Auswahl — dafür meist: wat fir (een, eng, eent)) — cf. wéi sub 4).
 
Wëllefchen M.: 1)Dim. von Wollef (s. d.); 2) «Nachwuchs in der Pfadfinderbewegung» (Knaben — für Mädchen s. Wiichtel sub 3) — hien as bei de Wëllefcher; 3) a. (im Pl.) Wëllefcher «Läuse, Ungeziefer» (Ammenspr.) — cf. Wiwelcher; b. (lok.) — s. Koz I sub 1).
 
wëlleg I (Mosel) — s. wieleg.
 
wëlleg II, -ig Adj.: «willig» (cf. gewëlleg) — de Jong as ganz w. (fir eppes ze léieren) — Ra.: w. Schëllere loossen sech d'Zäit nët laang gin (man findet immer Beschäftigung) — substantiv.:

 

Eingabe
Wörterbuchtext:
Stichwort:
 
  

 

© 2010 - Projekt LexicoLux des Laboratoire de linguistique et de littératures luxembourgeoises der Universität Luxemburg, in Kooperation mit dem Kompetenzzentrum für elektronische Erschließungs- und Publikationsverfahren in den Geisteswissenschaften an der Universität Trier
Hinweis zum problematischen Wortgut