| 1) | WLM â-pâken |
| | ... â-pâken , va. einpacken. — vn., überführt |
| 2) | WLM bei-pâken |
| | ... bei-pâken va., hinzupacken. |
| 3) | WLM pâken |
| | ... pâken va., packen, verpacken. |
| 4) | LWB apaken |
| | ...-paken Verb.: 1) trans. «einpacken, einräumen |
| 5) | LWB araumen |
| | ...-raumen genau wie -paken; |
| 6) | LWB auspaken |
| | ...-paken trans.: wie -lueden (sub 1 |
| 7) | LWB bäipaken |
| | ...-paken trans. Verb.: «hinzupacken»; |
| 8) | LWB ëmpaken |
| | ...-paken I trans. V.: «anders packen» — |
| 9) | LWB ëmpaken |
| | ...-paken II (Ton: 2) trans. V.: «umfassen» |
| 10) | LWB Véierspänneg |
| | ... — ee schëtt s'eraus, een drénkt se, an zwee paken en u wann e sech schuddert; 3) «von |
| 11) | LWB Kadutsch |
| | ... der Ra.: ech krut e beim (mam) K. (ze paken). |
| 12) | LWB Kartrong, Carton |
| | ...Hauben-, Bandschachtel, Pappschachtet im allg.» — ech paken iech alles an e C. (in dieser Bed. Carto |
| 13) | LWB packen, paken |
| | ... packen, paken (in einzelnen Fällen nicht von paken [s. d. |
| | ... packen, paken (in einzelnen Fällen nicht von paken [s. d.] zu trennen, Nösl. nur packen, |
| | ...: 1) «greifen, anfassen» (Osten nur: paken) — den Hond krut e mat der Box ze p. |
| | ... du packs mech nët — ech hun de Steen ze paken, mä ech packen en nët (habe den Stein zu |
| 14) | LWB paken |
| | ... paken (Nösl. nur packen) trans. Verb.: 1) |
| 15) | LWB Rupp |
| | ...! — ech krut et nach grad mam R. ze paken — du kriss de R. (du gehst leer aus) |
| 16) | LWB Schéier |
| | ... der Sch. erofgaang — d' Klatz krut d'Sch. ze paken; c. «Teil des Vorderwagens»; d. |
| 17) | LWB upaken |
| | ...-paken trans. Verb.: «anpacken, zufassen» — pak |
| 18) | LWB Wallis |
| | ... d'W. maachen (packen) — du kanns déng W. paken (du bist entlassen) — cf. Koffer II sub |
| 19) | LWB Zesummepaken |
| | ...-paken trans. Verb.: « zusammenpacken» (Neol. |
| 20) | LWB zoupaken |
| | ...-paken intr. Verb.: «zupacken, durchgreifen» — du |