Informationssystem zur Grammatik des Luxemburgischen
arbitréieren Schiedsrichter sein, entscheiden (D)arbitrer (F)to act as arbiter (E)
Stammformen arbitréierenarbitréiertarbitréiert
Kennzeichen Unregelmäßiges Verb • Hilfsverb hunn Endungen
abtrennen? ja/nein
Indikativ Aktiv
Präsens
echarbitréieren
duarbitréiers
hien/si,hatt/etarbitréiert
mirarbitréieren
dirarbitréiert
siarbitréieren
Perfekt
echhunnarbitréiert
duhuesarbitréiert
hien/si,hatt/ethuetarbitréiert
mirhunnarbitréiert
dirhuttarbitréiert
sihunnarbitréiert
Plusquamperfekt
echhatarbitréiert
duhasarbitréiert
hien/si,hatt/ethatarbitréiert
mirhatenarbitréiert
dirhatarbitréiert
sihatenarbitréiert
Futur I
echwäert arbitréieren
duwäerts
hien/si,hatt/etwäert
mirwäerten
dirwäert
siwäerten
Futur II
echwäert arbitréiert hunn
duwäerts
hien/si,hatt/etwäert
mirwäerten
dirwäert
siwäerten
Konjunktiv II Aktiv
Zusammengesetzter Konjunktiv II
echgéifarbitréieren
dugéifsarbitréieren
hien/si,hatt/etgéifarbitréieren
mirgéifenarbitréieren
dirgéiftarbitréieren
sigéifenarbitréieren
Konjunktiv II Perfekt
echhättarbitréiert
duhässarbitréiert
hien/si,hatt/ethättarbitréiert
mirhättenarbitréiert
dirhättarbitréiert
sihättenarbitréiert
Imperativ Partizip Infinitiv
Singulararbitréier!
Pluralarbitréiert!
arbitréiert
arbitréieren
B. Passiv
Indikativ Passiv
Präsens
echginnarbitréiert
dugëssarbitréiert
hie/si,hatt/etgëttarbitréiert
mirginnarbitréiert
dirgittarbitréiert
siginnarbitréiert
Perfekt
echsinnarbitréiert ginn
dubassarbitréiert ginn
hien/si,hatt/etassarbitréiert ginn
mirsinnarbitréiert ginn
dirsiddarbitréiert ginn
sisinnarbitréiert ginn
Plusquamperfekt
echwararbitréiert ginn
duwaarsarbitréiert ginn
hien/si,hatt/etwararbitréiert ginn
mirwarenarbitréiert ginn
dirwaartarbitréiert ginn
siwarenarbitréiert ginn
Futur I
echwäert arbitréiert ginn
duwäerts
hie/si,hatt/etwäert
mirwäerten
dirwäert
siwäerten
Futur II
echwäert arbitréiert gi sinn
duwäerts
hie/si,hatt/etwäert
mirwäerten
dirwäert
siwäerten
Konjunktiv II Passiv
Einfacher Konjunktiv II
echgéif arbitréiert
dugéifs
hie/si,hatt/etgéif
mirgéifen
dirgéift
sigéifen
Zusammengesetzter Konjunktiv II
echgéif arbitréiert ginn
dugéifs
hie/si,hatt/etgéif
mirgéifen
dirgéift
sigéifen
Konjunktiv II Perfekt
echwier arbitréiert ginn
duwiers
hien/si,hatt/etwier
mirwieren
dirwiert
siwieren
Wortbildung des Verbs: Präfixverben, Partikelverben
keine
Bemerkungen (intern)
None
© 2008.2010 Laboratoire de linguistique et de littératures luxembourgeoises, Université du Luxembourg, Peter Gilles