Informationssystem zur Grammatik des Luxemburgischen
harmonéieren harmonieren (D) – harmoniser (F)
Stammformen harmonéierenharmonéiertharmonéiert
Kennzeichen regelmaessig Regelmäßiges Verb • Hilfsverb hunn Endungen
abtrennen? ja/nein
Indikativ Aktiv
Präsens
echharmonéieren
duharmonéiers
hien/si,hatt/etharmonéiert
mirharmonéieren
dirharmonéiert
siharmonéieren
Perfekt
echhunnharmonéiert
duhuesharmonéiert
hien/si,hatt/ethuetharmonéiert
mirhunnharmonéiert
dirhuttharmonéiert
sihunnharmonéiert
Plusquamperfekt
echhatharmonéiert
duhasharmonéiert
hien/si,hatt/ethatharmonéiert
mirhatenharmonéiert
dirhatharmonéiert
sihatenharmonéiert
Futur I
echwäert harmonéieren
duwäerts
hien/si,hatt/etwäert
mirwäerten
dirwäert
siwäerten
Futur II
echwäert harmonéiert hunn
duwäerts
hien/si,hatt/etwäert
mirwäerten
dirwäert
siwäerten
Konjunktiv II Aktiv
Zusammengesetzter Konjunktiv II
echgéifharmonéieren
dugéifsharmonéieren
hien/si,hatt/etgéifharmonéieren
mirgéifenharmonéieren
dirgéiftharmonéieren
sigéifenharmonéieren
Konjunktiv II Perfekt
echhättharmonéiert
duhässharmonéiert
hien/si,hatt/ethättharmonéiert
mirhättenharmonéiert
dirhättharmonéiert
sihättenharmonéiert
Imperativ Partizip Infinitiv
Singularharmonéier!
Pluralharmonéiert!
harmonéiert
harmonéieren
Wortbildung des Verbs: Präfixverben, Partikelverben
disharmonéieren
Bemerkungen (intern)
None
© 2008.2010 Laboratoire de linguistique et de littératures luxembourgeoises, Université du Luxembourg, Peter Gilles