Informationssystem zur Grammatik des Luxemburgischen
ignor-éier-en ignorieren (D)ignorer (F)
Stammformen ignor-éier-enignor-éier-tignor-éier-t
Kennzeichen Unregelmäßiges Verb • Hilfsverb hunn Endungen
abtrennen? ja/nein
Indikativ Aktiv
Präsens
echignor-éier-en
duignor-éier-s
hien/si,hatt/etignor-éier-t
mirignor-éier-en
dirignor-éier-t
siignor-éier-en
Perfekt
echhunnignor-éier-t
duhuesignor-éier-t
hien/si,hatt/ethuetignor-éier-t
mirhunnignor-éier-t
dirhuttignor-éier-t
sihunnignor-éier-t
Plusquamperfekt
echhatignor-éier-t
duhasignor-éier-t
hien/si,hatt/ethatignor-éier-t
mirhatenignor-éier-t
dirhatignor-éier-t
sihatenignor-éier-t
Futur I
echwäert ignor-éier-en
duwäerts
hien/si,hatt/etwäert
mirwäerten
dirwäert
siwäerten
Futur II
echwäert ignor-éier-t hunn
duwäerts
hien/si,hatt/etwäert
mirwäerten
dirwäert
siwäerten
Konjunktiv II Aktiv
Zusammengesetzter Konjunktiv II
echgéifignor-éier-en
dugéifsignor-éier-en
hien/si,hatt/etgéifignor-éier-en
mirgéifenignor-éier-en
dirgéiftignor-éier-en
sigéifenignor-éier-en
Konjunktiv II Perfekt
echhättignor-éier-t
duhässignor-éier-t
hien/si,hatt/ethättignor-éier-t
mirhättenignor-éier-t
dirhättignor-éier-t
sihättenignor-éier-t
Imperativ Partizip Infinitiv
Singularignor-éier!
Pluralignor-éier-t!
ignor-éier-t
ignor-éier-en
B. Passiv
Indikativ Passiv
Präsens
echginnignor-éier-t
dugëssignor-éier-t
hie/si,hatt/etgëttignor-éier-t
mirginnignor-éier-t
dirgittignor-éier-t
siginnignor-éier-t
Perfekt
echsinnignor-éier-t ginn
dubassignor-éier-t ginn
hien/si,hatt/etassignor-éier-t ginn
mirsinnignor-éier-t ginn
dirsiddignor-éier-t ginn
sisinnignor-éier-t ginn
Plusquamperfekt
echwarignor-éier-t ginn
duwaarsignor-éier-t ginn
hien/si,hatt/etwarignor-éier-t ginn
mirwarenignor-éier-t ginn
dirwaartignor-éier-t ginn
siwarenignor-éier-t ginn
Futur I
echwäert ignor-éier-t ginn
duwäerts
hie/si,hatt/etwäert
mirwäerten
dirwäert
siwäerten
Futur II
echwäert ignor-éier-t gi sinn
duwäerts
hie/si,hatt/etwäert
mirwäerten
dirwäert
siwäerten
Konjunktiv II Passiv
Einfacher Konjunktiv II
echgéif ignor-éier-t
dugéifs
hie/si,hatt/etgéif
mirgéifen
dirgéift
sigéifen
Zusammengesetzter Konjunktiv II
echgéif ignor-éier-t ginn
dugéifs
hie/si,hatt/etgéif
mirgéifen
dirgéift
sigéifen
Konjunktiv II Perfekt
echwier ignor-éier-t ginn
duwiers
hien/si,hatt/etwier
mirwieren
dirwiert
siwieren
Wortbildung des Verbs: Präfixverben, Partikelverben
keine
Bemerkungen (intern)
None
© 2008.2010 Laboratoire de linguistique et de littératures luxembourgeoises, Université du Luxembourg, Peter Gilles