Informationssystem zur Grammatik des Luxemburgischen
impliz-éier-en implizieren (D) – impliquer (F)
Stammformen impliz-éier-enimpliz-éier-timpliz-éier-t
Kennzeichen regelmaessig Regelmäßiges Verb • Hilfsverb hunn Endungen
abtrennen? ja/nein
Indikativ Aktiv
Präsens
echimpliz-éier-en
duimpliz-éier-s
hien/si,hatt/etimpliz-éier-t
mirimpliz-éier-en
dirimpliz-éier-t
siimpliz-éier-en
Perfekt
echhunnimpliz-éier-t
duhuesimpliz-éier-t
hien/si,hatt/ethuetimpliz-éier-t
mirhunnimpliz-éier-t
dirhuttimpliz-éier-t
sihunnimpliz-éier-t
Plusquamperfekt
echhatimpliz-éier-t
duhasimpliz-éier-t
hien/si,hatt/ethatimpliz-éier-t
mirhatenimpliz-éier-t
dirhatimpliz-éier-t
sihatenimpliz-éier-t
Futur I
echwäert impliz-éier-en
duwäerts
hien/si,hatt/etwäert
mirwäerten
dirwäert
siwäerten
Futur II
echwäert impliz-éier-t hunn
duwäerts
hien/si,hatt/etwäert
mirwäerten
dirwäert
siwäerten
Konjunktiv II Aktiv
Zusammengesetzter Konjunktiv II
echgéifimpliz-éier-en
dugéifsimpliz-éier-en
hien/si,hatt/etgéifimpliz-éier-en
mirgéifenimpliz-éier-en
dirgéiftimpliz-éier-en
sigéifenimpliz-éier-en
Konjunktiv II Perfekt
echhättimpliz-éier-t
duhässimpliz-éier-t
hien/si,hatt/ethättimpliz-éier-t
mirhättenimpliz-éier-t
dirhättimpliz-éier-t
sihättenimpliz-éier-t
Imperativ Partizip Infinitiv
Singularimpliz-éier!
Pluralimpliz-éier-t!
impliz-éier-t
impliz-éier-en
B. Passiv
Indikativ Passiv
Präsens
echginnimpliz-éier-t
dugëssimpliz-éier-t
hie/si,hatt/etgëttimpliz-éier-t
mirginnimpliz-éier-t
dirgittimpliz-éier-t
siginnimpliz-éier-t
Perfekt
echsinnimpliz-éier-t ginn
dubassimpliz-éier-t ginn
hien/si,hatt/etassimpliz-éier-t ginn
mirsinnimpliz-éier-t ginn
dirsiddimpliz-éier-t ginn
sisinnimpliz-éier-t ginn
Plusquamperfekt
echwarimpliz-éier-t ginn
duwaarsimpliz-éier-t ginn
hien/si,hatt/etwarimpliz-éier-t ginn
mirwarenimpliz-éier-t ginn
dirwaartimpliz-éier-t ginn
siwarenimpliz-éier-t ginn
Futur I
echwäert impliz-éier-t ginn
duwäerts
hie/si,hatt/etwäert
mirwäerten
dirwäert
siwäerten
Futur II
echwäert impliz-éier-t gi sinn
duwäerts
hie/si,hatt/etwäert
mirwäerten
dirwäert
siwäerten
Konjunktiv II Passiv
Einfacher Konjunktiv II
echgéif impliz-éier-t
dugéifs
hie/si,hatt/etgéif
mirgéifen
dirgéift
sigéifen
Zusammengesetzter Konjunktiv II
echgéif impliz-éier-t ginn
dugéifs
hie/si,hatt/etgéif
mirgéifen
dirgéift
sigéifen
Konjunktiv II Perfekt
echwier impliz-éier-t ginn
duwiers
hien/si,hatt/etwier
mirwieren
dirwiert
siwieren
Wortbildung des Verbs: Präfixverben, Partikelverben
keine
Bemerkungen (intern)
None
© 2008.2010 Laboratoire de linguistique et de littératures luxembourgeoises, Université du Luxembourg, Peter Gilles