Informationssystem zur Grammatik des Luxemburgischen
improvis-éier-en improvisieren (D) – improviser (F)
Stammformen improvis-éier-enimprovis-éier-timprovis-éier-t
Kennzeichen regelmaessig Regelmäßiges Verb • Hilfsverb hunn Endungen
abtrennen? ja/nein
Indikativ Aktiv
Präsens
echimprovis-éier-en
duimprovis-éier-s
hien/si,hatt/etimprovis-éier-t
mirimprovis-éier-en
dirimprovis-éier-t
siimprovis-éier-en
Perfekt
echhunnimprovis-éier-t
duhuesimprovis-éier-t
hien/si,hatt/ethuetimprovis-éier-t
mirhunnimprovis-éier-t
dirhuttimprovis-éier-t
sihunnimprovis-éier-t
Plusquamperfekt
echhatimprovis-éier-t
duhasimprovis-éier-t
hien/si,hatt/ethatimprovis-éier-t
mirhatenimprovis-éier-t
dirhatimprovis-éier-t
sihatenimprovis-éier-t
Futur I
echwäert improvis-éier-en
duwäerts
hien/si,hatt/etwäert
mirwäerten
dirwäert
siwäerten
Futur II
echwäert improvis-éier-t hunn
duwäerts
hien/si,hatt/etwäert
mirwäerten
dirwäert
siwäerten
Konjunktiv II Aktiv
Zusammengesetzter Konjunktiv II
echgéifimprovis-éier-en
dugéifsimprovis-éier-en
hien/si,hatt/etgéifimprovis-éier-en
mirgéifenimprovis-éier-en
dirgéiftimprovis-éier-en
sigéifenimprovis-éier-en
Konjunktiv II Perfekt
echhättimprovis-éier-t
duhässimprovis-éier-t
hien/si,hatt/ethättimprovis-éier-t
mirhättenimprovis-éier-t
dirhättimprovis-éier-t
sihättenimprovis-éier-t
Imperativ Partizip Infinitiv
Singularimprovis-éier!
Pluralimprovis-éier-t!
improvis-éier-t
improvis-éier-en
B. Passiv
Indikativ Passiv
Präsens
echginnimprovis-éier-t
dugëssimprovis-éier-t
hie/si,hatt/etgëttimprovis-éier-t
mirginnimprovis-éier-t
dirgittimprovis-éier-t
siginnimprovis-éier-t
Perfekt
echsinnimprovis-éier-t ginn
dubassimprovis-éier-t ginn
hien/si,hatt/etassimprovis-éier-t ginn
mirsinnimprovis-éier-t ginn
dirsiddimprovis-éier-t ginn
sisinnimprovis-éier-t ginn
Plusquamperfekt
echwarimprovis-éier-t ginn
duwaarsimprovis-éier-t ginn
hien/si,hatt/etwarimprovis-éier-t ginn
mirwarenimprovis-éier-t ginn
dirwaartimprovis-éier-t ginn
siwarenimprovis-éier-t ginn
Futur I
echwäert improvis-éier-t ginn
duwäerts
hie/si,hatt/etwäert
mirwäerten
dirwäert
siwäerten
Futur II
echwäert improvis-éier-t gi sinn
duwäerts
hie/si,hatt/etwäert
mirwäerten
dirwäert
siwäerten
Konjunktiv II Passiv
Einfacher Konjunktiv II
echgéif improvis-éier-t
dugéifs
hie/si,hatt/etgéif
mirgéifen
dirgéift
sigéifen
Zusammengesetzter Konjunktiv II
echgéif improvis-éier-t ginn
dugéifs
hie/si,hatt/etgéif
mirgéifen
dirgéift
sigéifen
Konjunktiv II Perfekt
echwier improvis-éier-t ginn
duwiers
hien/si,hatt/etwier
mirwieren
dirwiert
siwieren
Wortbildung des Verbs: Präfixverben, Partikelverben
keine
Bemerkungen (intern)
None
© 2008.2010 Laboratoire de linguistique et de littératures luxembourgeoises, Université du Luxembourg, Peter Gilles