Informationssystem zur Grammatik des Luxemburgischen
instru-éier-en instruieren (D) – instruire (F)
Stammformen instru-éier-eninstru-éier-tinstru-éier-t
Kennzeichen regelmaessig Regelmäßiges Verb • Hilfsverb hunn Endungen
abtrennen? ja/nein
Indikativ Aktiv
Präsens
echinstru-éier-en
duinstru-éier-s
hien/si,hatt/etinstru-éier-t
mirinstru-éier-en
dirinstru-éier-t
siinstru-éier-en
Perfekt
echhunninstru-éier-t
duhuesinstru-éier-t
hien/si,hatt/ethuetinstru-éier-t
mirhunninstru-éier-t
dirhuttinstru-éier-t
sihunninstru-éier-t
Plusquamperfekt
echhatinstru-éier-t
duhasinstru-éier-t
hien/si,hatt/ethatinstru-éier-t
mirhateninstru-éier-t
dirhatinstru-éier-t
sihateninstru-éier-t
Futur I
echwäert instru-éier-en
duwäerts
hien/si,hatt/etwäert
mirwäerten
dirwäert
siwäerten
Futur II
echwäert instru-éier-t hunn
duwäerts
hien/si,hatt/etwäert
mirwäerten
dirwäert
siwäerten
Konjunktiv II Aktiv
Zusammengesetzter Konjunktiv II
echgéifinstru-éier-en
dugéifsinstru-éier-en
hien/si,hatt/etgéifinstru-éier-en
mirgéifeninstru-éier-en
dirgéiftinstru-éier-en
sigéifeninstru-éier-en
Konjunktiv II Perfekt
echhättinstru-éier-t
duhässinstru-éier-t
hien/si,hatt/ethättinstru-éier-t
mirhätteninstru-éier-t
dirhättinstru-éier-t
sihätteninstru-éier-t
Imperativ Partizip Infinitiv
Singularinstru-éier!
Pluralinstru-éier-t!
instru-éier-t
instru-éier-en
B. Passiv
Indikativ Passiv
Präsens
echginninstru-éier-t
dugëssinstru-éier-t
hie/si,hatt/etgëttinstru-éier-t
mirginninstru-éier-t
dirgittinstru-éier-t
siginninstru-éier-t
Perfekt
echsinninstru-éier-t ginn
dubassinstru-éier-t ginn
hien/si,hatt/etassinstru-éier-t ginn
mirsinninstru-éier-t ginn
dirsiddinstru-éier-t ginn
sisinninstru-éier-t ginn
Plusquamperfekt
echwarinstru-éier-t ginn
duwaarsinstru-éier-t ginn
hien/si,hatt/etwarinstru-éier-t ginn
mirwareninstru-éier-t ginn
dirwaartinstru-éier-t ginn
siwareninstru-éier-t ginn
Futur I
echwäert instru-éier-t ginn
duwäerts
hie/si,hatt/etwäert
mirwäerten
dirwäert
siwäerten
Futur II
echwäert instru-éier-t gi sinn
duwäerts
hie/si,hatt/etwäert
mirwäerten
dirwäert
siwäerten
Konjunktiv II Passiv
Einfacher Konjunktiv II
echgéif instru-éier-t
dugéifs
hie/si,hatt/etgéif
mirgéifen
dirgéift
sigéifen
Zusammengesetzter Konjunktiv II
echgéif instru-éier-t ginn
dugéifs
hie/si,hatt/etgéif
mirgéifen
dirgéift
sigéifen
Konjunktiv II Perfekt
echwier instru-éier-t ginn
duwiers
hien/si,hatt/etwier
mirwieren
dirwiert
siwieren
Wortbildung des Verbs: Präfixverben, Partikelverben
keine
Bemerkungen (intern)
None
© 2008.2010 Laboratoire de linguistique et de littératures luxembourgeoises, Université du Luxembourg, Peter Gilles