Informationssystem zur Grammatik des Luxemburgischen
justifi-éier-en erklären (D) – justifier (F)
Stammformen justifi-éier-enjustifi-éier-tjustifi-éier-t
Kennzeichen regelmaessig Regelmäßiges Verb • Hilfsverb hunn Endungen
abtrennen? ja/nein
Varianten justifizéieren
Indikativ Aktiv
Präsens
echjustifi-éier-en
dujustifi-éier-s
hien/si,hatt/etjustifi-éier-t
mirjustifi-éier-en
dirjustifi-éier-t
sijustifi-éier-en
Perfekt
echhujustifi-éier-t
duhuesjustifi-éier-t
hien/si,hatt/ethuetjustifi-éier-t
mirhujustifi-éier-t
dirhuttjustifi-éier-t
sihujustifi-éier-t
Plusquamperfekt
echhatjustifi-éier-t
duhasjustifi-éier-t
hien/si,hatt/ethatjustifi-éier-t
mirhatejustifi-éier-t
dirhatjustifi-éier-t
sihatejustifi-éier-t
Futur I
echwäert justifi-éier-en
duwäerts
hien/si,hatt/etwäert
mirwäerte
dirwäert
siwäerte
Futur II
echwäert justifi-éier-t hunn
duwäerts
hien/si,hatt/etwäert
mirwäerte
dirwäert
siwäerte
Konjunktiv II Aktiv
Zusammengesetzter Konjunktiv II
echgéifjustifi-éier-en
dugéifsjustifi-éier-en
hien/si,hatt/etgéifjustifi-éier-en
mirgéifejustifi-éier-en
dirgéiftjustifi-éier-en
sigéifejustifi-éier-en
Konjunktiv II Perfekt
echhättjustifi-éier-t
duhässjustifi-éier-t
hien/si,hatt/ethättjustifi-éier-t
mirhättejustifi-éier-t
dirhättjustifi-éier-t
sihättejustifi-éier-t
Imperativ Partizip Infinitiv
Singularjustifi-éier!
Pluraljustifi-éier-t!
justifi-éier-t
justifi-éier-en
B. Passiv
Indikativ Passiv
Präsens
echgijustifi-éier-t
dugëssjustifi-éier-t
hie/si,hatt/etgëttjustifi-éier-t
mirgijustifi-éier-t
dirgittjustifi-éier-t
sigijustifi-éier-t
Perfekt
echsijustifi-éier-t ginn
dubassjustifi-éier-t ginn
hien/si,hatt/etassjustifi-éier-t ginn
mirsijustifi-éier-t ginn
dirsiddjustifi-éier-t ginn
sisijustifi-éier-t ginn
Plusquamperfekt
echwarjustifi-éier-t ginn
duwaarsjustifi-éier-t ginn
hien/si,hatt/etwarjustifi-éier-t ginn
mirwarejustifi-éier-t ginn
dirwaartjustifi-éier-t ginn
siwarejustifi-éier-t ginn
Futur I
echwäert justifi-éier-t ginn
duwäerts
hie/si,hatt/etwäert
mirwäerte
dirwäert
siwäerte
Futur II
echwäert justifi-éier-t gi sinn
duwäerts
hie/si,hatt/etwäert
mirwäerte
dirwäert
siwäerte
Konjunktiv II Passiv
Einfacher Konjunktiv II
echgéif justifi-éier-t
dugéifs
hie/si,hatt/etgéif
mirgéife
dirgéift
sigéife
Zusammengesetzter Konjunktiv II
echgéif justifi-éier-t ginn
dugéifs
hie/si,hatt/etgéif
mirgéife
dirgéift
sigéife
Konjunktiv II Perfekt
echwier justifi-éier-t ginn
duwiers
hien/si,hatt/etwier
mirwiere
dirwiert
siwiere
Wortbildung des Verbs: Präfixverben, Partikelverben
keine
Bemerkungen (intern)
None
© 2008.2010 Laboratoire de linguistique et de littératures luxembourgeoises, Université du Luxembourg, Peter Gilles