Informationssystem zur Grammatik des Luxemburgischen
umarschéieren anmarschieren (D) – arriver (marche) (F)
Stammformen umarschéierenmarschéiert unumarschéiert
Kennzeichen regelmaessig Regelmäßiges Verb • Hilfsverb sinn • Partikelverb (un-) Endungen
abtrennen? ja/nein
Indikativ Aktiv
Präsens
echmarschéieren un
dumarschéiers un
hien/si,hatt/etmarschéiert un
mirmarschéieren un
dirmarschéiert un
simarschéieren un
Perfekt
echsinnumarschéiert
dubassumarschéiert
hien/si,hatt/etassumarschéiert
mirsinnumarschéiert
dirsiddumarschéiert
sisinnumarschéiert
Plusquamperfekt
echwarumarschéiert
duwaarsumarschéiert
hien/si,hatt/etwarumarschéiert
mirwarenumarschéiert
dirwaartumarschéiert
siwarenumarschéiert
Futur I
echwäert umarschéieren
duwäerts
hien/si,hatt/etwäert
mirwäerten
dirwäert
siwäerten
Futur II
echwäert umarschéiert sinn
duwäerts
hien/si,hatt/etwäert
mirwäerten
dirwäert
siwäerten
Konjunktiv II Aktiv
Zusammengesetzter Konjunktiv II
echgéifumarschéieren
dugéifsumarschéieren
hien/si,hatt/etgéifumarschéieren
mirgéifenumarschéieren
dirgéiftumarschéieren
sigéifenumarschéieren
Konjunktiv II Perfekt
echwierumarschéiert
duwiersumarschéiert
hien/si,hatt/etwierumarschéiert
mirwierenumarschéiert
dirwiertumarschéiert
siwierenumarschéiert
Imperativ Partizip Infinitiv
Singularmarschéier un!
Pluralmarschéiert un!
umarschéiert
umarschéieren
Wortbildung des Verbs: Präfixverben, Partikelverben
amarschéierenduerchmarschéiereneramarschéierenmarschéierenofmarschéierenopmarschéieren
Bemerkungen (intern)
None
© 2008.2010 Laboratoire de linguistique et de littératures luxembourgeoises, Université du Luxembourg, Peter Gilles