Informationssystem zur Grammatik des Luxemburgischen
oblig-éier-en verpflichten (D) – obliger, forcer (F)
Stammformen oblig-éier-enoblig-éier-toblig-éier-t
Kennzeichen regelmaessig Regelmäßiges Verb • Hilfsverb hunn Endungen
abtrennen? ja/nein
Indikativ Aktiv
Präsens
echoblig-éier-en
duoblig-éier-s
hien/si,hatt/etoblig-éier-t
miroblig-éier-en
diroblig-éier-t
sioblig-éier-en
Perfekt
echhunnoblig-éier-t
duhuesoblig-éier-t
hien/si,hatt/ethuetoblig-éier-t
mirhunnoblig-éier-t
dirhuttoblig-éier-t
sihunnoblig-éier-t
Plusquamperfekt
echhatoblig-éier-t
duhasoblig-éier-t
hien/si,hatt/ethatoblig-éier-t
mirhatenoblig-éier-t
dirhatoblig-éier-t
sihatenoblig-éier-t
Futur I
echwäert oblig-éier-en
duwäerts
hien/si,hatt/etwäert
mirwäerten
dirwäert
siwäerten
Futur II
echwäert oblig-éier-t hunn
duwäerts
hien/si,hatt/etwäert
mirwäerten
dirwäert
siwäerten
Konjunktiv II Aktiv
Zusammengesetzter Konjunktiv II
echgéifoblig-éier-en
dugéifsoblig-éier-en
hien/si,hatt/etgéifoblig-éier-en
mirgéifenoblig-éier-en
dirgéiftoblig-éier-en
sigéifenoblig-éier-en
Konjunktiv II Perfekt
echhättoblig-éier-t
duhässoblig-éier-t
hien/si,hatt/ethättoblig-éier-t
mirhättenoblig-éier-t
dirhättoblig-éier-t
sihättenoblig-éier-t
Imperativ Partizip Infinitiv
Singularoblig-éier!
Pluraloblig-éier-t!
oblig-éier-t
oblig-éier-en
B. Passiv
Indikativ Passiv
Präsens
echginnoblig-éier-t
dugëssoblig-éier-t
hie/si,hatt/etgëttoblig-éier-t
mirginnoblig-éier-t
dirgittoblig-éier-t
siginnoblig-éier-t
Perfekt
echsinnoblig-éier-t ginn
dubassoblig-éier-t ginn
hien/si,hatt/etassoblig-éier-t ginn
mirsinnoblig-éier-t ginn
dirsiddoblig-éier-t ginn
sisinnoblig-éier-t ginn
Plusquamperfekt
echwaroblig-éier-t ginn
duwaarsoblig-éier-t ginn
hien/si,hatt/etwaroblig-éier-t ginn
mirwarenoblig-éier-t ginn
dirwaartoblig-éier-t ginn
siwarenoblig-éier-t ginn
Futur I
echwäert oblig-éier-t ginn
duwäerts
hie/si,hatt/etwäert
mirwäerten
dirwäert
siwäerten
Futur II
echwäert oblig-éier-t gi sinn
duwäerts
hie/si,hatt/etwäert
mirwäerten
dirwäert
siwäerten
Konjunktiv II Passiv
Einfacher Konjunktiv II
echgéif oblig-éier-t
dugéifs
hie/si,hatt/etgéif
mirgéifen
dirgéift
sigéifen
Zusammengesetzter Konjunktiv II
echgéif oblig-éier-t ginn
dugéifs
hie/si,hatt/etgéif
mirgéifen
dirgéift
sigéifen
Konjunktiv II Perfekt
echwier oblig-éier-t ginn
duwiers
hien/si,hatt/etwier
mirwieren
dirwiert
siwieren
Wortbildung des Verbs: Präfixverben, Partikelverben
keine
Bemerkungen (intern)
None
© 2008.2010 Laboratoire de linguistique et de littératures luxembourgeoises, Université du Luxembourg, Peter Gilles