Informationssystem zur Grammatik des Luxemburgischen

réckelen rücken (D) – bouger, déplacer (F) LexicoLux Stammformen réckelen – réckelt – geréckelt Kennzeichen regelmaessig Regelmäßiges Verb • Hilfsverb hunn • Wichtiges Verb (Grundwortschatz) Endungen abtrennen? ja/nein

Indikativ Aktiv Präsens ech réckelen du réckels hien/si,hatt/et réckelt mir réckelen dir réckelt si réckelen Perfekt ech hu geréckelt du hues geréckelt hien/si,hatt/et huet geréckelt mir hu geréckelt dir hutt geréckelt si hu geréckelt Plusquamperfekt ech hat geréckelt du has geréckelt hien/si,hatt/et hat geréckelt mir hate geréckelt dir hat geréckelt si hate geréckelt Futur I ech wäert réckelen du wäerts hien/si,hatt/et wäert mir wäerte dir wäert si wäerte Futur II ech wäert geréckelt hunn du wäerts hien/si,hatt/et wäert mir wäerte dir wäert si wäerte Konjunktiv II Aktiv Zusammengesetzter Konjunktiv II ech géif réckelen du géifs réckelen hien/si,hatt/et géif réckelen mir géife réckelen dir géift réckelen si géife réckelen Konjunktiv II Perfekt ech hätt geréckelt du häss geréckelt hien/si,hatt/et hätt geréckelt mir hätte geréckelt dir hätt geréckelt si hätte geréckelt Imperativ Partizip Infinitiv Singular réckel! Plural réckelt! geréckelt réckelen B. Passiv Indikativ Passiv Präsens ech gi geréckelt du gëss geréckelt hie/si,hatt/et gëtt geréckelt mir gi geréckelt dir gitt geréckelt si gi geréckelt Perfekt ech si geréckelt ginn du bass geréckelt ginn hien/si,hatt/et ass geréckelt ginn mir si geréckelt ginn dir sidd geréckelt ginn si si geréckelt ginn Plusquamperfekt ech war geréckelt ginn du waars geréckelt ginn hien/si,hatt/et war geréckelt ginn mir ware geréckelt ginn dir waart geréckelt ginn si ware geréckelt ginn Futur I ech wäert geréckelt ginn du wäerts hie/si,hatt/et wäert mir wäerte dir wäert si wäerte Futur II ech wäert geréckelt gi sinn du wäerts hie/si,hatt/et wäert mir wäerte dir wäert si wäerte Konjunktiv II Passiv Einfacher Konjunktiv II ech géif geréckelt du géifs hie/si,hatt/et géif mir géife dir géift si géife Zusammengesetzter Konjunktiv II ech géif geréckelt ginn du géifs hie/si,hatt/et géif mir géife dir géift si géife Konjunktiv II Perfekt ech wier geréckelt ginn du wiers hien/si,hatt/et wier mir wiere dir wiert si wiere

Wortbildung des Verbs: Präfixverben, Partikelverben erausréckelen • eriwwerréckelen • ewechréckelen • noréckelen • ofréckelen • verréckelen

Bemerkungen (intern) None

© 2008.2010 Laboratoire de linguistique et de littératures luxembourgeoises, Université du Luxembourg, Peter Gilles