Informationssystem zur Grammatik des Luxemburgischen
ëmbréngen umbringen (D)tuer (F)to knock off (E)
Stammformen ëmbréngenbréngt ëmëmbruecht
Kennzeichen Unregelmäßiges Verb (Vokalwechsel) • Hilfsverb hunn • Partikelverb (ëm-) Endungen
abtrennen? ja/nein
Varianten nach fällt regional das oft weg: bruet (Partizip)
Indikativ Aktiv
Präsens
echbréngen ëm
dubréngs ëm
hien/si,hatt/etbréngt ëm
mirbréngen ëm
dirbréngt ëm
sibréngen ëm
Präteritum
echbruecht ëm
dubruechts ëm
hien/si,hatt/etbruecht ëm
mirbruechten ëm
dirbruecht ëm
sibruechten ëm
Perfekt
echhunnëmbruecht
duhuesëmbruecht
hien/si,hatt/ethuetëmbruecht
mirhunnëmbruecht
dirhuttëmbruecht
sihunnëmbruecht
Plusquamperfekt
echhatëmbruecht
duhasëmbruecht
hien/si,hatt/ethatëmbruecht
mirhatenëmbruecht
dirhatëmbruecht
sihatenëmbruecht
Futur I
echwäert ëmbréngen
duwäerts
hien/si,hatt/etwäert
mirwäerten
dirwäert
siwäerten
Futur II
echwäert ëmbruecht hunn
duwäerts
hien/si,hatt/etwäert
mirwäerten
dirwäert
siwäerten
Konjunktiv II Aktiv
Einfacher Konjunktiv II
ech*bréicht ëm
du*bréichts ëm
hien/si,hatt/et*bréich ëm
mir*bréichen ëm
dir*bréicht ëm
si*bréichen ëm
Zusammengesetzter Konjunktiv II
echgéifëmbréngen
dugéifsëmbréngen
hien/si,hatt/etgéifëmbréngen
mirgéifenëmbréngen
dirgéiftëmbréngen
sigéifenëmbréngen
Konjunktiv II Perfekt
echhättëmbruecht
duhässëmbruecht
hien/si,hatt/ethättëmbruecht
mirhättenëmbruecht
dirhättëmbruecht
sihättenëmbruecht
Imperativ Partizip Infinitiv
Singularbréng ëm!
Pluralbréngt ëm!
ëmbruecht
ëmbréngen
Wortbildung des Verbs: Präfixverben, Partikelverben
abréngenbäibréngenbréngenduerchbréngenënnerbréngenerabréngenerausbréngenerbäibréngenerëmbréngeneriwwerbréngenerofbréngeneropbréngenervirbréngenewechbréngenfortbréngenhannerbréngenhanneschtbréngeniwwerbréngenmatbréngennobréngenofbréngenopbréngenverbréngenvirbréngenzeréckbréngen
Bemerkungen (intern)
bruechts oder bruechs, bréichts oder bréichs?
© 2008.2010 Laboratoire de linguistique et de littératures luxembourgeoises, Université du Luxembourg, Peter Gilles