Informationssystem zur Grammatik des Luxemburgischen
cohabitéieren zusammen wohnen (D) – cohabiter (F)
Stammformen cohabitéierencohabitéiertcohabitéiert
Kennzeichen regelmaessig Regelmäßiges Verb • Hilfsverb hunn Endungen
abtrennen? ja/nein
Indikativ Aktiv
Präsens
echcohabitéieren
ducohabitéiers
hien/si,hatt/etcohabitéiert
mircohabitéieren
dircohabitéiert
sicohabitéieren
Perfekt
echhucohabitéiert
duhuescohabitéiert
hien/si,hatt/ethuetcohabitéiert
mirhucohabitéiert
dirhuttcohabitéiert
sihucohabitéiert
Plusquamperfekt
echhatcohabitéiert
duhascohabitéiert
hien/si,hatt/ethatcohabitéiert
mirhatecohabitéiert
dirhatcohabitéiert
sihatecohabitéiert
Futur I
echwäert cohabitéieren
duwäerts
hien/si,hatt/etwäert
mirwäerte
dirwäert
siwäerte
Futur II
echwäert cohabitéiert hunn
duwäerts
hien/si,hatt/etwäert
mirwäerte
dirwäert
siwäerte
Konjunktiv II Aktiv
Zusammengesetzter Konjunktiv II
echgéifcohabitéieren
dugéifscohabitéieren
hien/si,hatt/etgéifcohabitéieren
mirgéifecohabitéieren
dirgéiftcohabitéieren
sigéifecohabitéieren
Konjunktiv II Perfekt
echhättcohabitéiert
duhässcohabitéiert
hien/si,hatt/ethättcohabitéiert
mirhättecohabitéiert
dirhättcohabitéiert
sihättecohabitéiert
Imperativ Partizip Infinitiv
Singularcohabitéier!
Pluralcohabitéiert!
cohabitéiert
cohabitéieren
Wortbildung des Verbs: Präfixverben, Partikelverben
keine
Bemerkungen (intern)
None
© 2008.2010 Laboratoire de linguistique et de littératures luxembourgeoises, Université du Luxembourg, Peter Gilles