Informationssystem zur Grammatik des Luxemburgischen
verwéckel-en verwickeln (D) – impliquer, mêler (F)
Stammformen verwéckel-enverwéckel-tverwéckel-t
Kennzeichen regelmaessig Regelmäßiges Verb • Hilfsverb hunn • präfigiertes Verb (ver-) Endungen
abtrennen? ja/nein
Indikativ Aktiv
Präsens
echverwéckel-en
duverwéckel-s
hien/si,hatt/etverwéckel-t
mirverwéckel-en
dirverwéckel-t
siverwéckel-en
Perfekt
echhuverwéckel-t
duhuesverwéckel-t
hien/si,hatt/ethuetverwéckel-t
mirhuverwéckel-t
dirhuttverwéckel-t
sihuverwéckel-t
Plusquamperfekt
echhatverwéckel-t
duhasverwéckel-t
hien/si,hatt/ethatverwéckel-t
mirhateverwéckel-t
dirhatverwéckel-t
sihateverwéckel-t
Futur I
echwäert verwéckel-en
duwäerts
hien/si,hatt/etwäert
mirwäerte
dirwäert
siwäerte
Futur II
echwäert verwéckel-t hunn
duwäerts
hien/si,hatt/etwäert
mirwäerte
dirwäert
siwäerte
Konjunktiv II Aktiv
Zusammengesetzter Konjunktiv II
echgéifverwéckel-en
dugéifsverwéckel-en
hien/si,hatt/etgéifverwéckel-en
mirgéifeverwéckel-en
dirgéiftverwéckel-en
sigéifeverwéckel-en
Konjunktiv II Perfekt
echhättverwéckel-t
duhässverwéckel-t
hien/si,hatt/ethättverwéckel-t
mirhätteverwéckel-t
dirhättverwéckel-t
sihätteverwéckel-t
Imperativ Partizip Infinitiv
Singularverwéckel!
Pluralverwéckel-t!
verwéckel-t
verwéckel-en
B. Passiv
Indikativ Passiv
Präsens
echgiverwéckel-t
dugëssverwéckel-t
hie/si,hatt/etgëttverwéckel-t
mirgiverwéckel-t
dirgittverwéckel-t
sigiverwéckel-t
Perfekt
echsiverwéckel-t ginn
dubassverwéckel-t ginn
hien/si,hatt/etassverwéckel-t ginn
mirsiverwéckel-t ginn
dirsiddverwéckel-t ginn
sisiverwéckel-t ginn
Plusquamperfekt
echwarverwéckel-t ginn
duwaarsverwéckel-t ginn
hien/si,hatt/etwarverwéckel-t ginn
mirwareverwéckel-t ginn
dirwaartverwéckel-t ginn
siwareverwéckel-t ginn
Futur I
echwäert verwéckel-t ginn
duwäerts
hie/si,hatt/etwäert
mirwäerte
dirwäert
siwäerte
Futur II
echwäert verwéckel-t gi sinn
duwäerts
hie/si,hatt/etwäert
mirwäerte
dirwäert
siwäerte
Konjunktiv II Passiv
Einfacher Konjunktiv II
echgéif verwéckel-t
dugéifs
hie/si,hatt/etgéif
mirgéife
dirgéift
sigéife
Zusammengesetzter Konjunktiv II
echgéif verwéckel-t ginn
dugéifs
hie/si,hatt/etgéif
mirgéife
dirgéift
sigéife
Konjunktiv II Perfekt
echwier verwéckel-t ginn
duwiers
hien/si,hatt/etwier
mirwiere
dirwiert
siwiere
Wortbildung des Verbs: Präfixverben, Partikelverben
awéckel-enëmwéckel-enentwéckel-enofwéckel-enopwéckel-enwéckel-en
Bemerkungen (intern)
None
© 2008.2010 Laboratoire de linguistique et de littératures luxembourgeoises, Université du Luxembourg, Peter Gilles