Informationssystem zur Grammatik des Luxemburgischen
undréck-en andrücken (D) – appuyer (F) – to push/press (E)
Stammformen undréck-endréck-t unuge-dréck-t
Kennzeichen regelmaessig Regelmäßiges Verb • Hilfsverb hunn • Partikelverb (un-) Endungen
abtrennen? ja/nein
Indikativ Aktiv
Präsens
echdréck-en un
dudréck-s un
hien/si,hatt/etdréck-t un
mirdréck-en un
dirdréck-t un
sidréck-en un
Perfekt
echhunnuge-dréck-t
duhuesuge-dréck-t
hien/si,hatt/ethuetuge-dréck-t
mirhunnuge-dréck-t
dirhuttuge-dréck-t
sihunnuge-dréck-t
Plusquamperfekt
echhatuge-dréck-t
duhasuge-dréck-t
hien/si,hatt/ethatuge-dréck-t
mirhatenuge-dréck-t
dirhatuge-dréck-t
sihatenuge-dréck-t
Futur I
echwäert undréck-en
duwäerts
hien/si,hatt/etwäert
mirwäerten
dirwäert
siwäerten
Futur II
echwäert uge-dréck-t hunn
duwäerts
hien/si,hatt/etwäert
mirwäerten
dirwäert
siwäerten
Konjunktiv II Aktiv
Zusammengesetzter Konjunktiv II
echgéifundréck-en
dugéifsundréck-en
hien/si,hatt/etgéifundréck-en
mirgéifenundréck-en
dirgéiftundréck-en
sigéifenundréck-en
Konjunktiv II Perfekt
echhättuge-dréck-t
duhässuge-dréck-t
hien/si,hatt/ethättuge-dréck-t
mirhättenuge-dréck-t
dirhättuge-dréck-t
sihättenuge-dréck-t
Imperativ Partizip Infinitiv
Singulardréck un!
Pluraldréck-t un!
uge-dréck-t
undréck-en
B. Passiv
Indikativ Passiv
Präsens
echginnuge-dréck-t
dugëssuge-dréck-t
hie/si,hatt/etgëttuge-dréck-t
mirginnuge-dréck-t
dirgittuge-dréck-t
siginnuge-dréck-t
Perfekt
echsinnuge-dréck-t ginn
dubassuge-dréck-t ginn
hien/si,hatt/etassuge-dréck-t ginn
mirsinnuge-dréck-t ginn
dirsidduge-dréck-t ginn
sisinnuge-dréck-t ginn
Plusquamperfekt
echwaruge-dréck-t ginn
duwaarsuge-dréck-t ginn
hien/si,hatt/etwaruge-dréck-t ginn
mirwarenuge-dréck-t ginn
dirwaartuge-dréck-t ginn
siwarenuge-dréck-t ginn
Futur I
echwäert uge-dréck-t ginn
duwäerts
hie/si,hatt/etwäert
mirwäerten
dirwäert
siwäerten
Futur II
echwäert uge-dréck-t gi sinn
duwäerts
hie/si,hatt/etwäert
mirwäerten
dirwäert
siwäerten
Konjunktiv II Passiv
Einfacher Konjunktiv II
echgéif uge-dréck-t
dugéifs
hie/si,hatt/etgéif
mirgéifen
dirgéift
sigéifen
Zusammengesetzter Konjunktiv II
echgéif uge-dréck-t ginn
dugéifs
hie/si,hatt/etgéif
mirgéifen
dirgéift
sigéifen
Konjunktiv II Perfekt
echwier uge-dréck-t ginn
duwiers
hien/si,hatt/etwier
mirwieren
dirwiert
siwieren
Wortbildung des Verbs: Präfixverben, Partikelverben
andréck-enausdréck-enbäidréck-endohindréck-endoutdréck-endrandréck-endréck-enduerchdréck-enëmdréck-enerandréck-enerausdréck-enerdréck-enerofdréck-eneropdréck-enewechdréck-ennodréck-enofdréck-enopdréck-enverdréck-enzerdréck-enzeréckdréck-enzoudréck-en
Bemerkungen (intern)
None
© 2008.2010 Laboratoire de linguistique et de littératures luxembourgeoises, Université du Luxembourg, Peter Gilles