Informationssystem zur Grammatik des Luxemburgischen
desapprouv-éier-en missbilligen (D) – désapprouver (F) – to disapprove sth. (E)
Stammformen desapprouv-éier-endesapprouv-éier-tdesapprouv-éier-t
Kennzeichen regelmaessig Regelmäßiges Verb • Hilfsverb hunn • präfigiertes Verb (des-) Endungen
abtrennen? ja/nein
Indikativ Aktiv
Präsens
echdesapprouv-éier-en
dudesapprouv-éier-s
hien/si,hatt/etdesapprouv-éier-t
mirdesapprouv-éier-en
dirdesapprouv-éier-t
sidesapprouv-éier-en
Perfekt
echhunndesapprouv-éier-t
duhuesdesapprouv-éier-t
hien/si,hatt/ethuetdesapprouv-éier-t
mirhunndesapprouv-éier-t
dirhuttdesapprouv-éier-t
sihunndesapprouv-éier-t
Plusquamperfekt
echhatdesapprouv-éier-t
duhasdesapprouv-éier-t
hien/si,hatt/ethatdesapprouv-éier-t
mirhatendesapprouv-éier-t
dirhatdesapprouv-éier-t
sihatendesapprouv-éier-t
Futur I
echwäert desapprouv-éier-en
duwäerts
hien/si,hatt/etwäert
mirwäerten
dirwäert
siwäerten
Futur II
echwäert desapprouv-éier-t hunn
duwäerts
hien/si,hatt/etwäert
mirwäerten
dirwäert
siwäerten
Konjunktiv II Aktiv
Zusammengesetzter Konjunktiv II
echgéifdesapprouv-éier-en
dugéifsdesapprouv-éier-en
hien/si,hatt/etgéifdesapprouv-éier-en
mirgéifendesapprouv-éier-en
dirgéiftdesapprouv-éier-en
sigéifendesapprouv-éier-en
Konjunktiv II Perfekt
echhättdesapprouv-éier-t
duhässdesapprouv-éier-t
hien/si,hatt/ethättdesapprouv-éier-t
mirhättendesapprouv-éier-t
dirhättdesapprouv-éier-t
sihättendesapprouv-éier-t
Imperativ Partizip Infinitiv
Singulardesapprouv-éier!
Pluraldesapprouv-éier-t!
desapprouv-éier-t
desapprouv-éier-en
B. Passiv
Indikativ Passiv
Präsens
echginndesapprouv-éier-t
dugëssdesapprouv-éier-t
hie/si,hatt/etgëttdesapprouv-éier-t
mirginndesapprouv-éier-t
dirgittdesapprouv-éier-t
siginndesapprouv-éier-t
Perfekt
echsinndesapprouv-éier-t ginn
dubassdesapprouv-éier-t ginn
hien/si,hatt/etassdesapprouv-éier-t ginn
mirsinndesapprouv-éier-t ginn
dirsidddesapprouv-éier-t ginn
sisinndesapprouv-éier-t ginn
Plusquamperfekt
echwardesapprouv-éier-t ginn
duwaarsdesapprouv-éier-t ginn
hien/si,hatt/etwardesapprouv-éier-t ginn
mirwarendesapprouv-éier-t ginn
dirwaartdesapprouv-éier-t ginn
siwarendesapprouv-éier-t ginn
Futur I
echwäert desapprouv-éier-t ginn
duwäerts
hie/si,hatt/etwäert
mirwäerten
dirwäert
siwäerten
Futur II
echwäert desapprouv-éier-t gi sinn
duwäerts
hie/si,hatt/etwäert
mirwäerten
dirwäert
siwäerten
Konjunktiv II Passiv
Einfacher Konjunktiv II
echgéif desapprouv-éier-t
dugéifs
hie/si,hatt/etgéif
mirgéifen
dirgéift
sigéifen
Zusammengesetzter Konjunktiv II
echgéif desapprouv-éier-t ginn
dugéifs
hie/si,hatt/etgéif
mirgéifen
dirgéift
sigéifen
Konjunktiv II Perfekt
echwier desapprouv-éier-t ginn
duwiers
hien/si,hatt/etwier
mirwieren
dirwiert
siwieren
Wortbildung des Verbs: Präfixverben, Partikelverben
approuv-éier-en
Bemerkungen (intern)
None
© 2008.2010 Laboratoire de linguistique et de littératures luxembourgeoises, Université du Luxembourg, Peter Gilles