Informationssystem zur Grammatik des Luxemburgischen
Sprachauswahl  [lu] [de] [fr]

 

argumentéieren argumentieren (D)argumenter (F)to argue (E)
Stammformen argumentéierenargumentéiertargumentéiert
Kennzeichen Unregelmäßiges Verb • Hilfsverb hunn Endungen
abtrennen? ja/nein
Indikativ Aktiv
Präsens
echargumentéieren
duargumentéiers
hien/si,hatt/etargumentéiert
mirargumentéieren
dirargumentéiert
siargumentéieren
Perfekt
echhunnargumentéiert
duhuesargumentéiert
hien/si,hatt/ethuetargumentéiert
mirhunnargumentéiert
dirhuttargumentéiert
sihunnargumentéiert
Plusquamperfekt
echhatargumentéiert
duhasargumentéiert
hien/si,hatt/ethatargumentéiert
mirhatenargumentéiert
dirhatargumentéiert
sihatenargumentéiert
Futur I
echwäert argumentéieren
duwäerts
hien/si,hatt/etwäert
mirwäerten
dirwäert
siwäerten
Futur II
echwäert argumentéiert hunn
duwäerts
hien/si,hatt/etwäert
mirwäerten
dirwäert
siwäerten
Konjunktiv II Aktiv
Zusammengesetzter Konjunktiv II
echgéifargumentéieren
dugéifsargumentéieren
hien/si,hatt/etgéifargumentéieren
mirgéifenargumentéieren
dirgéiftargumentéieren
sigéifenargumentéieren
Konjunktiv II Perfekt
echhättargumentéiert
duhässargumentéiert
hien/si,hatt/ethättargumentéiert
mirhättenargumentéiert
dirhättargumentéiert
sihättenargumentéiert
Imperativ Partizip Infinitiv
Singularargumentéier!
Pluralargumentéiert!
argumentéiert
argumentéieren
Wortbildung des Verbs: Präfixverben, Partikelverben
keine
Bemerkungen (intern)
None
 
 
© 2008.2010 Laboratoire de linguistique et de littératures luxembourgeoises, Université du Luxembourg, Peter Gilles