Informationssystem zur Grammatik des Luxemburgischen
Sprachauswahl  [lu] [de] [fr]

 

forcéieren forcieren, erzwingen (D)forcer (F)
Stammformen forcéierenforcéiertforcéiert
Kennzeichen Unregelmäßiges Verb • Hilfsverb hunn Endungen
abtrennen? ja/nein
Indikativ Aktiv
Präsens
echforcéieren
duforcéiers
hien/si,hatt/etforcéiert
mirforcéieren
dirforcéiert
siforcéieren
Perfekt
echhuforcéiert
duhuesforcéiert
hien/si,hatt/ethuetforcéiert
mirhuforcéiert
dirhuttforcéiert
sihuforcéiert
Plusquamperfekt
echhatforcéiert
duhasforcéiert
hien/si,hatt/ethatforcéiert
mirhateforcéiert
dirhatforcéiert
sihateforcéiert
Futur I
echwäert forcéieren
duwäerts
hien/si,hatt/etwäert
mirwäerte
dirwäert
siwäerte
Futur II
echwäert forcéiert hunn
duwäerts
hien/si,hatt/etwäert
mirwäerte
dirwäert
siwäerte
Konjunktiv II Aktiv
Zusammengesetzter Konjunktiv II
echgéifforcéieren
dugéifsforcéieren
hien/si,hatt/etgéifforcéieren
mirgéifeforcéieren
dirgéiftforcéieren
sigéifeforcéieren
Konjunktiv II Perfekt
echhättforcéiert
duhässforcéiert
hien/si,hatt/ethättforcéiert
mirhätteforcéiert
dirhättforcéiert
sihätteforcéiert
Imperativ Partizip Infinitiv
Singularforcéier!
Pluralforcéiert!
forcéiert
forcéieren
Wortbildung des Verbs: Präfixverben, Partikelverben
keine
Bemerkungen (intern)
None
 
 
© 2008.2010 Laboratoire de linguistique et de littératures luxembourgeoises, Université du Luxembourg, Peter Gilles