Informationssystem zur Grammatik des Luxemburgischen
Sprachauswahl  [lu] [de] [fr]

 

frankéieren frankieren (D)affranchir (F)
Stammformen frankéierenfrankéiertfrankéiert
Kennzeichen Unregelmäßiges Verb • Hilfsverb hunn Endungen
abtrennen? ja/nein
Indikativ Aktiv
Präsens
echfrankéieren
dufrankéiers
hien/si,hatt/etfrankéiert
mirfrankéieren
dirfrankéiert
sifrankéieren
Perfekt
echhufrankéiert
duhuesfrankéiert
hien/si,hatt/ethuetfrankéiert
mirhufrankéiert
dirhuttfrankéiert
sihufrankéiert
Plusquamperfekt
echhatfrankéiert
duhasfrankéiert
hien/si,hatt/ethatfrankéiert
mirhatefrankéiert
dirhatfrankéiert
sihatefrankéiert
Futur I
echwäert frankéieren
duwäerts
hien/si,hatt/etwäert
mirwäerte
dirwäert
siwäerte
Futur II
echwäert frankéiert hunn
duwäerts
hien/si,hatt/etwäert
mirwäerte
dirwäert
siwäerte
Konjunktiv II Aktiv
Zusammengesetzter Konjunktiv II
echgéiffrankéieren
dugéifsfrankéieren
hien/si,hatt/etgéiffrankéieren
mirgéifefrankéieren
dirgéiftfrankéieren
sigéifefrankéieren
Konjunktiv II Perfekt
echhättfrankéiert
duhässfrankéiert
hien/si,hatt/ethättfrankéiert
mirhättefrankéiert
dirhättfrankéiert
sihättefrankéiert
Imperativ Partizip Infinitiv
Singularfrankéier!
Pluralfrankéiert!
frankéiert
frankéieren
Wortbildung des Verbs: Präfixverben, Partikelverben
keine
Bemerkungen (intern)
None
 
 
© 2008.2010 Laboratoire de linguistique et de littératures luxembourgeoises, Université du Luxembourg, Peter Gilles