Informationssystem zur Grammatik des Luxemburgischen
Sprachauswahl  [lu] [de] [fr]

 

frustréieren frustrieren (D)frustrer (F)
Stammformen frustréierenfrustréiertfrustréiert
Kennzeichen Unregelmäßiges Verb • Hilfsverb hunn Endungen
abtrennen? ja/nein
Indikativ Aktiv
Präsens
echfrustréieren
dufrustréiers
hien/si,hatt/etfrustréiert
mirfrustréieren
dirfrustréiert
sifrustréieren
Perfekt
echhufrustréiert
duhuesfrustréiert
hien/si,hatt/ethuetfrustréiert
mirhufrustréiert
dirhuttfrustréiert
sihufrustréiert
Plusquamperfekt
echhatfrustréiert
duhasfrustréiert
hien/si,hatt/ethatfrustréiert
mirhatefrustréiert
dirhatfrustréiert
sihatefrustréiert
Futur I
echwäert frustréieren
duwäerts
hien/si,hatt/etwäert
mirwäerte
dirwäert
siwäerte
Futur II
echwäert frustréiert hunn
duwäerts
hien/si,hatt/etwäert
mirwäerte
dirwäert
siwäerte
Konjunktiv II Aktiv
Zusammengesetzter Konjunktiv II
echgéiffrustréieren
dugéifsfrustréieren
hien/si,hatt/etgéiffrustréieren
mirgéifefrustréieren
dirgéiftfrustréieren
sigéifefrustréieren
Konjunktiv II Perfekt
echhättfrustréiert
duhässfrustréiert
hien/si,hatt/ethättfrustréiert
mirhättefrustréiert
dirhättfrustréiert
sihättefrustréiert
Imperativ Partizip Infinitiv
Singularfrustréier!
Pluralfrustréiert!
frustréiert
frustréieren
Wortbildung des Verbs: Präfixverben, Partikelverben
keine
Bemerkungen (intern)
None
 
 
© 2008.2010 Laboratoire de linguistique et de littératures luxembourgeoises, Université du Luxembourg, Peter Gilles