Informationssystem zur Grammatik des Luxemburgischen
Sprachauswahl  [lu] [de] [fr]

 

ophéieren aufhören (D)arrêer (F)
Stammformen ophéierenhéiert opophéiert
Kennzeichen Unregelmäßiges Verb • Hilfsverb hunn • Partikelverb (op-) Endungen
abtrennen? ja/nein
Indikativ Aktiv
Präsens
echhéieren op
duhéiers op
hien/si,hatt/ethéiert op
mirhéieren op
dirhéiert op
sihéieren op
Perfekt
echhunnophéiert
duhuesophéiert
hien/si,hatt/ethuetophéiert
mirhunnophéiert
dirhuttophéiert
sihunnophéiert
Plusquamperfekt
echhatophéiert
duhasophéiert
hien/si,hatt/ethatophéiert
mirhatenophéiert
dirhatophéiert
sihatenophéiert
Futur I
echwäert ophéieren
duwäerts
hien/si,hatt/etwäert
mirwäerten
dirwäert
siwäerten
Futur II
echwäert ophéiert hunn
duwäerts
hien/si,hatt/etwäert
mirwäerten
dirwäert
siwäerten
Konjunktiv II Aktiv
Zusammengesetzter Konjunktiv II
echgéifophéieren
dugéifsophéieren
hien/si,hatt/etgéifophéieren
mirgéifenophéieren
dirgéiftophéieren
sigéifenophéieren
Konjunktiv II Perfekt
echhättophéiert
duhässophéiert
hien/si,hatt/ethättophéiert
mirhättenophéiert
dirhättophéiert
sihättenophéiert
Imperativ Partizip Infinitiv
Singularhéier op!
Pluralhéiert op!
ophéiert
ophéieren
Wortbildung des Verbs: Präfixverben, Partikelverben
derzougehéieren eraushéierenerhéierengehéierenhéiereniwwerhéierenofhéierenunhéierenverhéieren
Bemerkungen (intern)
 
 
© 2008.2010 Laboratoire de linguistique et de littératures luxembourgeoises, Université du Luxembourg, Peter Gilles