Informationssystem zur Grammatik des Luxemburgischen
Sprachauswahl  [lu] [de] [fr]

 

unhéieren anhören (D)écouter (F)
Stammformen unhéierenhéiert ununhéieren
Kennzeichen Unregelmäßiges Verb • Hilfsverb hunn • Partikelverb (un-) Endungen
abtrennen? ja/nein
Indikativ Aktiv
Präsens
echhéieren un
duhéiers un
hien/si,hatt/ethéiert un
mirhéieren un
dirhéiert un
sihéieren un
Perfekt
echhunnunhéieren
duhuesunhéieren
hien/si,hatt/ethuetunhéieren
mirhunnunhéieren
dirhuttunhéieren
sihunnunhéieren
Plusquamperfekt
echhatunhéieren
duhasunhéieren
hien/si,hatt/ethatunhéieren
mirhatenunhéieren
dirhatunhéieren
sihatenunhéieren
Futur I
echwäert unhéieren
duwäerts
hien/si,hatt/etwäert
mirwäerten
dirwäert
siwäerten
Futur II
echwäert unhéieren hunn
duwäerts
hien/si,hatt/etwäert
mirwäerten
dirwäert
siwäerten
Konjunktiv II Aktiv
Zusammengesetzter Konjunktiv II
echgéifunhéieren
dugéifsunhéieren
hien/si,hatt/etgéifunhéieren
mirgéifenunhéieren
dirgéiftunhéieren
sigéifenunhéieren
Konjunktiv II Perfekt
echhättunhéieren
duhässunhéieren
hien/si,hatt/ethättunhéieren
mirhättenunhéieren
dirhättunhéieren
sihättenunhéieren
Imperativ Partizip Infinitiv
Singularhéier un!
Pluralhéiert un!
unhéieren
unhéieren
Wortbildung des Verbs: Präfixverben, Partikelverben
derzougehéieren eraushéierenerhéierengehéierenhéiereniwwerhéierenofhéierenophéierenverhéieren
Bemerkungen (intern)
Variante des Partizips: gehéiert - akzeptiert???
 
 
© 2008.2010 Laboratoire de linguistique et de littératures luxembourgeoises, Université du Luxembourg, Peter Gilles