Informationssystem zur Grammatik des Luxemburgischen
Sprachauswahl  [lu] [de] [fr]

 

verhéieren verhören (D)interroger (F)
Stammformen verhéierenverhéiertverhéiert
Kennzeichen Unregelmäßiges Verb • Hilfsverb hunn • präfigiertes Verb (ver-) Endungen
abtrennen? ja/nein
Indikativ Aktiv
Präsens
echverhéieren
duverhéiers
hien/si,hatt/etverhéiert
mirverhéieren
dirverhéiert
siverhéieren
Perfekt
echhuverhéiert
duhuesverhéiert
hien/si,hatt/ethuetverhéiert
mirhuverhéiert
dirhuttverhéiert
sihuverhéiert
Plusquamperfekt
echhatverhéiert
duhasverhéiert
hien/si,hatt/ethatverhéiert
mirhateverhéiert
dirhatverhéiert
sihateverhéiert
Futur I
echwäert verhéieren
duwäerts
hien/si,hatt/etwäert
mirwäerte
dirwäert
siwäerte
Futur II
echwäert verhéiert hunn
duwäerts
hien/si,hatt/etwäert
mirwäerte
dirwäert
siwäerte
Konjunktiv II Aktiv
Zusammengesetzter Konjunktiv II
echgéifverhéieren
dugéifsverhéieren
hien/si,hatt/etgéifverhéieren
mirgéifeverhéieren
dirgéiftverhéieren
sigéifeverhéieren
Konjunktiv II Perfekt
echhättverhéiert
duhässverhéiert
hien/si,hatt/ethättverhéiert
mirhätteverhéiert
dirhättverhéiert
sihätteverhéiert
Imperativ Partizip Infinitiv
Singularverhéier!
Pluralverhéiert!
verhéiert
verhéieren
Wortbildung des Verbs: Präfixverben, Partikelverben
derzougehéieren eraushéierenerhéierengehéierenhéiereniwwerhéierenofhéierenophéierenunhéieren
Bemerkungen (intern)
Variante des Partizips: gehéiert - akzeptiert???
 
 
© 2008.2010 Laboratoire de linguistique et de littératures luxembourgeoises, Université du Luxembourg, Peter Gilles