Informationssystem zur Grammatik des Luxemburgischen
Sprachauswahl  [lu] [de] [fr]

 

homologuéieren homologieren (D)homologuer (F)
Stammformen homologuéierenhomologuéierthomologuéiert
Kennzeichen Unregelmäßiges Verb • Hilfsverb hunn Endungen
abtrennen? ja/nein
Varianten homologéieren
Indikativ Aktiv
Präsens
echhomologuéieren
duhomologuéiers
hien/si,hatt/ethomologuéiert
mirhomologuéieren
dirhomologuéiert
sihomologuéieren
Perfekt
echhunnhomologuéiert
duhueshomologuéiert
hien/si,hatt/ethuethomologuéiert
mirhunnhomologuéiert
dirhutthomologuéiert
sihunnhomologuéiert
Plusquamperfekt
echhathomologuéiert
duhashomologuéiert
hien/si,hatt/ethathomologuéiert
mirhatenhomologuéiert
dirhathomologuéiert
sihatenhomologuéiert
Futur I
echwäert homologuéieren
duwäerts
hien/si,hatt/etwäert
mirwäerten
dirwäert
siwäerten
Futur II
echwäert homologuéiert hunn
duwäerts
hien/si,hatt/etwäert
mirwäerten
dirwäert
siwäerten
Konjunktiv II Aktiv
Zusammengesetzter Konjunktiv II
echgéifhomologuéieren
dugéifshomologuéieren
hien/si,hatt/etgéifhomologuéieren
mirgéifenhomologuéieren
dirgéifthomologuéieren
sigéifenhomologuéieren
Konjunktiv II Perfekt
echhätthomologuéiert
duhässhomologuéiert
hien/si,hatt/ethätthomologuéiert
mirhättenhomologuéiert
dirhätthomologuéiert
sihättenhomologuéiert
Imperativ Partizip Infinitiv
Singularhomologuéier!
Pluralhomologuéiert!
homologuéiert
homologuéieren
Wortbildung des Verbs: Präfixverben, Partikelverben
keine
Bemerkungen (intern)
None
 
 
© 2008.2010 Laboratoire de linguistique et de littératures luxembourgeoises, Université du Luxembourg, Peter Gilles