Informationssystem zur Grammatik des Luxemburgischen
Sprachauswahl  [lu] [de] [fr]

 

interpelléieren interpellieren (D)interpeller (F)
Stammformen interpelléiereninterpelléiertinterpelléiert
Kennzeichen Unregelmäßiges Verb • Hilfsverb hunn Endungen
abtrennen? ja/nein
Indikativ Aktiv
Präsens
echinterpelléieren
duinterpelléiers
hien/si,hatt/etinterpelléiert
mirinterpelléieren
dirinterpelléiert
siinterpelléieren
Perfekt
echhunninterpelléiert
duhuesinterpelléiert
hien/si,hatt/ethuetinterpelléiert
mirhunninterpelléiert
dirhuttinterpelléiert
sihunninterpelléiert
Plusquamperfekt
echhatinterpelléiert
duhasinterpelléiert
hien/si,hatt/ethatinterpelléiert
mirhateninterpelléiert
dirhatinterpelléiert
sihateninterpelléiert
Futur I
echwäert interpelléieren
duwäerts
hien/si,hatt/etwäert
mirwäerten
dirwäert
siwäerten
Futur II
echwäert interpelléiert hunn
duwäerts
hien/si,hatt/etwäert
mirwäerten
dirwäert
siwäerten
Konjunktiv II Aktiv
Zusammengesetzter Konjunktiv II
echgéifinterpelléieren
dugéifsinterpelléieren
hien/si,hatt/etgéifinterpelléieren
mirgéifeninterpelléieren
dirgéiftinterpelléieren
sigéifeninterpelléieren
Konjunktiv II Perfekt
echhättinterpelléiert
duhässinterpelléiert
hien/si,hatt/ethättinterpelléiert
mirhätteninterpelléiert
dirhättinterpelléiert
sihätteninterpelléiert
Imperativ Partizip Infinitiv
Singularinterpelléier!
Pluralinterpelléiert!
interpelléiert
interpelléieren
Wortbildung des Verbs: Präfixverben, Partikelverben
keine
Bemerkungen (intern)
None
 
 
© 2008.2010 Laboratoire de linguistique et de littératures luxembourgeoises, Université du Luxembourg, Peter Gilles