Informationssystem zur Grammatik des Luxemburgischen
Sprachauswahl  [lu] [de] [fr]

 

jugéieren beurteilen, richten (D)juger (F)
Stammformen jugéierenjugéiertjugéiert
Kennzeichen Unregelmäßiges Verb • Hilfsverb hunn Endungen
abtrennen? ja/nein
Indikativ Aktiv
Präsens
echjugéieren
dujugéiers
hien/si,hatt/etjugéiert
mirjugéieren
dirjugéiert
sijugéieren
Perfekt
echhujugéiert
duhuesjugéiert
hien/si,hatt/ethuetjugéiert
mirhujugéiert
dirhuttjugéiert
sihujugéiert
Plusquamperfekt
echhatjugéiert
duhasjugéiert
hien/si,hatt/ethatjugéiert
mirhatejugéiert
dirhatjugéiert
sihatejugéiert
Futur I
echwäert jugéieren
duwäerts
hien/si,hatt/etwäert
mirwäerte
dirwäert
siwäerte
Futur II
echwäert jugéiert hunn
duwäerts
hien/si,hatt/etwäert
mirwäerte
dirwäert
siwäerte
Konjunktiv II Aktiv
Zusammengesetzter Konjunktiv II
echgéifjugéieren
dugéifsjugéieren
hien/si,hatt/etgéifjugéieren
mirgéifejugéieren
dirgéiftjugéieren
sigéifejugéieren
Konjunktiv II Perfekt
echhättjugéiert
duhässjugéiert
hien/si,hatt/ethättjugéiert
mirhättejugéiert
dirhättjugéiert
sihättejugéiert
Imperativ Partizip Infinitiv
Singularjugéier!
Pluraljugéiert!
jugéiert
jugéieren
Wortbildung des Verbs: Präfixverben, Partikelverben
keine
Bemerkungen (intern)
None
 
 
© 2008.2010 Laboratoire de linguistique et de littératures luxembourgeoises, Université du Luxembourg, Peter Gilles