Informationssystem zur Grammatik des Luxemburgischen
Sprachauswahl  [lu] [de] [fr]

 

opkéipen aufhäufen (D)accumuler (F)
Stammformen opkéipenkéipt opopgekéipt
Kennzeichen Unregelmäßiges Verb • Hilfsverb hunn • Partikelverb (op-) Endungen
abtrennen? ja/nein
Indikativ Aktiv
Präsens
echkéipen op
dukéips op
hien/si,hatt/etkéipt op
mirkéipen op
dirkéipt op
sikéipen op
Perfekt
echhunnopgekéipt
duhuesopgekéipt
hien/si,hatt/ethuetopgekéipt
mirhunnopgekéipt
dirhuttopgekéipt
sihunnopgekéipt
Plusquamperfekt
echhatopgekéipt
duhasopgekéipt
hien/si,hatt/ethatopgekéipt
mirhatenopgekéipt
dirhatopgekéipt
sihatenopgekéipt
Futur I
echwäert opkéipen
duwäerts
hien/si,hatt/etwäert
mirwäerten
dirwäert
siwäerten
Futur II
echwäert opgekéipt hunn
duwäerts
hien/si,hatt/etwäert
mirwäerten
dirwäert
siwäerten
Konjunktiv II Aktiv
Zusammengesetzter Konjunktiv II
echgéifopkéipen
dugéifsopkéipen
hien/si,hatt/etgéifopkéipen
mirgéifenopkéipen
dirgéiftopkéipen
sigéifenopkéipen
Konjunktiv II Perfekt
echhättopgekéipt
duhässopgekéipt
hien/si,hatt/ethättopgekéipt
mirhättenopgekéipt
dirhättopgekéipt
sihättenopgekéipt
Imperativ Partizip Infinitiv
Singularkéip op!
Pluralkéipt op!
opgekéipt
opkéipen
Wortbildung des Verbs: Präfixverben, Partikelverben
keine
Bemerkungen (intern)
None
 
 
© 2008.2010 Laboratoire de linguistique et de littératures luxembourgeoises, Université du Luxembourg, Peter Gilles