Informationssystem zur Grammatik des Luxemburgischen
Sprachauswahl  [lu] [de] [fr]

 

deklinéieren deklinieren (D)décliner (F)
Stammformen dedeklinéierendedeklinéiertdedeklinéiert
Kennzeichen Unregelmäßiges Verb • Hilfsverb hunn • präfigiertes Verb (de-) Endungen
abtrennen? ja/nein
Indikativ Aktiv
Präsens
echdedeklinéieren
dudedeklinéiers
hien/si,hatt/etdedeklinéiert
mirdedeklinéieren
dirdedeklinéiert
sidedeklinéieren
Perfekt
echhunndedeklinéiert
duhuesdedeklinéiert
hien/si,hatt/ethuetdedeklinéiert
mirhunndedeklinéiert
dirhuttdedeklinéiert
sihunndedeklinéiert
Plusquamperfekt
echhatdedeklinéiert
duhasdedeklinéiert
hien/si,hatt/ethatdedeklinéiert
mirhatendedeklinéiert
dirhatdedeklinéiert
sihatendedeklinéiert
Futur I
echwäert deklinéieren
duwäerts
hien/si,hatt/etwäert
mirwäerten
dirwäert
siwäerten
Futur II
echwäert dedeklinéiert hunn
duwäerts
hien/si,hatt/etwäert
mirwäerten
dirwäert
siwäerten
Konjunktiv II Aktiv
Zusammengesetzter Konjunktiv II
echgéifdeklinéieren
dugéifsdeklinéieren
hien/si,hatt/etgéifdeklinéieren
mirgéifendeklinéieren
dirgéiftdeklinéieren
sigéifendeklinéieren
Konjunktiv II Perfekt
echhättdedeklinéiert
duhässdedeklinéiert
hien/si,hatt/ethättdedeklinéiert
mirhättendedeklinéiert
dirhättdedeklinéiert
sihättendedeklinéiert
Imperativ Partizip Infinitiv
Singulardedeklinéier!
Pluraldedeklinéiert!
dedeklinéiert
deklinéieren
Wortbildung des Verbs: Präfixverben, Partikelverben
keine
Bemerkungen (intern)
None
 
 
© 2008.2010 Laboratoire de linguistique et de littératures luxembourgeoises, Université du Luxembourg, Peter Gilles