Informationssystem zur Grammatik des Luxemburgischen
Sprachauswahl  [lu] [de] [fr]

 

opkraachen aufkrachen (D)ouvrir en craquant (F)
Stammformen opkraachenkraacht opopgekraacht
Kennzeichen Unregelmäßiges Verb • Hilfsverb hunn • Partikelverb (op-) Endungen
abtrennen? ja/nein
Indikativ Aktiv
Präsens
echkraachen op
dukraachs op
hien/si,hatt/etkraacht op
mirkraachen op
dirkraacht op
sikraachen op
Perfekt
echhunnopgekraacht
duhuesopgekraacht
hien/si,hatt/ethuetopgekraacht
mirhunnopgekraacht
dirhuttopgekraacht
sihunnopgekraacht
Plusquamperfekt
echhatopgekraacht
duhasopgekraacht
hien/si,hatt/ethatopgekraacht
mirhatenopgekraacht
dirhatopgekraacht
sihatenopgekraacht
Futur I
echwäert opkraachen
duwäerts
hien/si,hatt/etwäert
mirwäerten
dirwäert
siwäerten
Futur II
echwäert opgekraacht hunn
duwäerts
hien/si,hatt/etwäert
mirwäerten
dirwäert
siwäerten
Konjunktiv II Aktiv
Zusammengesetzter Konjunktiv II
echgéifopkraachen
dugéifsopkraachen
hien/si,hatt/etgéifopkraachen
mirgéifenopkraachen
dirgéiftopkraachen
sigéifenopkraachen
Konjunktiv II Perfekt
echhttopgekraacht
duhssopgekraacht
hien/si,hatt/ethttopgekraacht
mirhttenopgekraacht
dirhttopgekraacht
sihttenopgekraacht
Imperativ Partizip Infinitiv
Singularkraach op!
Pluralkraacht op!
opgekraacht
opkraachen
Wortbildung des Verbs: Präfixverben, Partikelverben
erofkraachenkraachen
Bemerkungen (intern)
None
 
 
© 2008.2010 Laboratoire de linguistique et de littératures luxembourgeoises, Université du Luxembourg, Peter Gilles