Informationssystem zur Grammatik des Luxemburgischen
Sprachauswahl  [lu] [de] [fr]

 

auskuréieren auskurieren (D)guérir (F)
Stammformen auskuréierenkuréiert ausauskuréiert
Kennzeichen Unregelmäßiges Verb • Hilfsverb hunn • Partikelverb (aus-) Endungen
abtrennen? ja/nein
Indikativ Aktiv
Präsens
echkuréieren aus
dukuréiers aus
hien/si,hatt/etkuréiert aus
mirkuréieren aus
dirkuréiert aus
sikuréieren aus
Perfekt
echhunnauskuréiert
duhuesauskuréiert
hien/si,hatt/ethuetauskuréiert
mirhunnauskuréiert
dirhuttauskuréiert
sihunnauskuréiert
Plusquamperfekt
echhatauskuréiert
duhasauskuréiert
hien/si,hatt/ethatauskuréiert
mirhatenauskuréiert
dirhatauskuréiert
sihatenauskuréiert
Futur I
echwäert auskuréieren
duwäerts
hien/si,hatt/etwäert
mirwäerten
dirwäert
siwäerten
Futur II
echwäert auskuréiert hunn
duwäerts
hien/si,hatt/etwäert
mirwäerten
dirwäert
siwäerten
Konjunktiv II Aktiv
Zusammengesetzter Konjunktiv II
echgéifauskuréieren
dugéifsauskuréieren
hien/si,hatt/etgéifauskuréieren
mirgéifenauskuréieren
dirgéiftauskuréieren
sigéifenauskuréieren
Konjunktiv II Perfekt
echhättauskuréiert
duhässauskuréiert
hien/si,hatt/ethättauskuréiert
mirhättenauskuréiert
dirhättauskuréiert
sihättenauskuréiert
Imperativ Partizip Infinitiv
Singularkuréier aus!
Pluralkuréiert aus!
auskuréiert
auskuréieren
Wortbildung des Verbs: Präfixverben, Partikelverben
kuréieren
Bemerkungen (intern)
None
 
 
© 2008.2010 Laboratoire de linguistique et de littératures luxembourgeoises, Université du Luxembourg, Peter Gilles