Informationssystem zur Grammatik des Luxemburgischen
Sprachauswahl  [lu] [de] [fr]

 

verléinen verleihen (D)prêer (F)
Stammformen verléinenverléintverléint
Kennzeichen Unregelmäßiges Verb • Hilfsverb hunn • präfigiertes Verb (ver-) Endungen
abtrennen? ja/nein
Indikativ Aktiv
Präsens
echverléinen
duverléins
hien/si,hatt/etverléint
mirverléinen
dirverléint
siverléinen
Perfekt
echhuverléint
duhuesverléint
hien/si,hatt/ethuetverléint
mirhuverléint
dirhuttverléint
sihuverléint
Plusquamperfekt
echhatverléint
duhasverléint
hien/si,hatt/ethatverléint
mirhateverléint
dirhatverléint
sihateverléint
Futur I
echwäert verléinen
duwäerts
hien/si,hatt/etwäert
mirwäerte
dirwäert
siwäerte
Futur II
echwäert verléint hunn
duwäerts
hien/si,hatt/etwäert
mirwäerte
dirwäert
siwäerte
Konjunktiv II Aktiv
Zusammengesetzter Konjunktiv II
echgéifverléinen
dugéifsverléinen
hien/si,hatt/etgéifverléinen
mirgéifeverléinen
dirgéiftverléinen
sigéifeverléinen
Konjunktiv II Perfekt
echhättverléint
duhässverléint
hien/si,hatt/ethättverléint
mirhätteverléint
dirhättverléint
sihätteverléint
Imperativ Partizip Infinitiv
Singularverléin!
Pluralverléint!
verléint
verléinen
Wortbildung des Verbs: Präfixverben, Partikelverben
ausléinenewechléinenléinen
Bemerkungen (intern)
None
 
 
© 2008.2010 Laboratoire de linguistique et de littératures luxembourgeoises, Université du Luxembourg, Peter Gilles