Informationssystem zur Grammatik des Luxemburgischen
Sprachauswahl  [lu] [de] [fr]

 

demotivéieren motivieren (D)motiver (F)
Stammformen demotivéierendemotivéiertdemotivéiert
Kennzeichen Unregelmäßiges Verb • Hilfsverb hunn • präfigiertes Verb (de-) Endungen
abtrennen? ja/nein
Indikativ Aktiv
Präsens
echdemotivéieren
dudemotivéiers
hien/si,hatt/etdemotivéiert
mirdemotivéieren
dirdemotivéiert
sidemotivéieren
Perfekt
echhunndemotivéiert
duhuesdemotivéiert
hien/si,hatt/ethuetdemotivéiert
mirhunndemotivéiert
dirhuttdemotivéiert
sihunndemotivéiert
Plusquamperfekt
echhatdemotivéiert
duhasdemotivéiert
hien/si,hatt/ethatdemotivéiert
mirhatendemotivéiert
dirhatdemotivéiert
sihatendemotivéiert
Futur I
echwäert demotivéieren
duwäerts
hien/si,hatt/etwäert
mirwäerten
dirwäert
siwäerten
Futur II
echwäert demotivéiert hunn
duwäerts
hien/si,hatt/etwäert
mirwäerten
dirwäert
siwäerten
Konjunktiv II Aktiv
Zusammengesetzter Konjunktiv II
echgéifdemotivéieren
dugéifsdemotivéieren
hien/si,hatt/etgéifdemotivéieren
mirgéifendemotivéieren
dirgéiftdemotivéieren
sigéifendemotivéieren
Konjunktiv II Perfekt
echhättdemotivéiert
duhässdemotivéiert
hien/si,hatt/ethättdemotivéiert
mirhättendemotivéiert
dirhättdemotivéiert
sihättendemotivéiert
Imperativ Partizip Infinitiv
Singulardemotivéier!
Pluraldemotivéiert!
demotivéiert
demotivéieren
Wortbildung des Verbs: Präfixverben, Partikelverben
keine
Bemerkungen (intern)
None
 
 
© 2008.2010 Laboratoire de linguistique et de littératures luxembourgeoises, Université du Luxembourg, Peter Gilles