Informationssystem zur Grammatik des Luxemburgischen
Sprachauswahl  [lu] [de] [fr]

 

obligéieren verpflichten (D)obliger, forcer (F)
Stammformen obligéierenobligéiertobligéiert
Kennzeichen Unregelmäßiges Verb • Hilfsverb hunn Endungen
abtrennen? ja/nein
Indikativ Aktiv
Präsens
echobligéieren
duobligéiers
hien/si,hatt/etobligéiert
mirobligéieren
dirobligéiert
siobligéieren
Perfekt
echhunnobligéiert
duhuesobligéiert
hien/si,hatt/ethuetobligéiert
mirhunnobligéiert
dirhuttobligéiert
sihunnobligéiert
Plusquamperfekt
echhatobligéiert
duhasobligéiert
hien/si,hatt/ethatobligéiert
mirhatenobligéiert
dirhatobligéiert
sihatenobligéiert
Futur I
echwäert obligéieren
duwäerts
hien/si,hatt/etwäert
mirwäerten
dirwäert
siwäerten
Futur II
echwäert obligéiert hunn
duwäerts
hien/si,hatt/etwäert
mirwäerten
dirwäert
siwäerten
Konjunktiv II Aktiv
Zusammengesetzter Konjunktiv II
echgéifobligéieren
dugéifsobligéieren
hien/si,hatt/etgéifobligéieren
mirgéifenobligéieren
dirgéiftobligéieren
sigéifenobligéieren
Konjunktiv II Perfekt
echhättobligéiert
duhässobligéiert
hien/si,hatt/ethättobligéiert
mirhättenobligéiert
dirhättobligéiert
sihättenobligéiert
Imperativ Partizip Infinitiv
Singularobligéier!
Pluralobligéiert!
obligéiert
obligéieren
Wortbildung des Verbs: Präfixverben, Partikelverben
keine
Bemerkungen (intern)
None
 
 
© 2008.2010 Laboratoire de linguistique et de littératures luxembourgeoises, Université du Luxembourg, Peter Gilles