Informationssystem zur Grammatik des Luxemburgischen
Sprachauswahl  [lu] [de] [fr]

 

rebelléieren rebellieren (D)rebeller (F)
Stammformen rebelléierenrebelléiertrebelléiert
Kennzeichen Unregelmäßiges Verb • Hilfsverb hunn Endungen
abtrennen? ja/nein
Indikativ Aktiv
Präsens
echrebelléieren
durebelléiers
hien/si,hatt/etrebelléiert
mirrebelléieren
dirrebelléiert
sirebelléieren
Perfekt
echhurebelléiert
duhuesrebelléiert
hien/si,hatt/ethuetrebelléiert
mirhurebelléiert
dirhuttrebelléiert
sihurebelléiert
Plusquamperfekt
echhatrebelléiert
duhasrebelléiert
hien/si,hatt/ethatrebelléiert
mirhaterebelléiert
dirhatrebelléiert
sihaterebelléiert
Futur I
echwäert rebelléieren
duwäerts
hien/si,hatt/etwäert
mirwäerte
dirwäert
siwäerte
Futur II
echwäert rebelléiert hunn
duwäerts
hien/si,hatt/etwäert
mirwäerte
dirwäert
siwäerte
Konjunktiv II Aktiv
Zusammengesetzter Konjunktiv II
echgéifrebelléieren
dugéifsrebelléieren
hien/si,hatt/etgéifrebelléieren
mirgéiferebelléieren
dirgéiftrebelléieren
sigéiferebelléieren
Konjunktiv II Perfekt
echhättrebelléiert
duhässrebelléiert
hien/si,hatt/ethättrebelléiert
mirhätterebelléiert
dirhättrebelléiert
sihätterebelléiert
Imperativ Partizip Infinitiv
Singularrebelléier!
Pluralrebelléiert!
rebelléiert
rebelléieren
Wortbildung des Verbs: Präfixverben, Partikelverben
keine
Bemerkungen (intern)
None
 
 
© 2008.2010 Laboratoire de linguistique et de littératures luxembourgeoises, Université du Luxembourg, Peter Gilles