Informationssystem zur Grammatik des Luxemburgischen
Sprachauswahl  [lu] [de] [fr]

 

réckelen rücken (D)bouger, déplacer (F)
Stammformen réckelenréckeltgeréckelt
Kennzeichen Unregelmäßiges Verb • Hilfsverb hunn • Wichtiges Verb (Grundwortschatz) Endungen
abtrennen? ja/nein
Indikativ Aktiv
Präsens
echréckelen
duréckels
hien/si,hatt/etréckelt
mirréckelen
dirréckelt
siréckelen
Perfekt
echhugeréckelt
duhuesgeréckelt
hien/si,hatt/ethuetgeréckelt
mirhugeréckelt
dirhuttgeréckelt
sihugeréckelt
Plusquamperfekt
echhatgeréckelt
duhasgeréckelt
hien/si,hatt/ethatgeréckelt
mirhategeréckelt
dirhatgeréckelt
sihategeréckelt
Futur I
echwäert réckelen
duwäerts
hien/si,hatt/etwäert
mirwäerte
dirwäert
siwäerte
Futur II
echwäert geréckelt hunn
duwäerts
hien/si,hatt/etwäert
mirwäerte
dirwäert
siwäerte
Konjunktiv II Aktiv
Zusammengesetzter Konjunktiv II
echgéifréckelen
dugéifsréckelen
hien/si,hatt/etgéifréckelen
mirgéiferéckelen
dirgéiftréckelen
sigéiferéckelen
Konjunktiv II Perfekt
echhättgeréckelt
duhässgeréckelt
hien/si,hatt/ethättgeréckelt
mirhättegeréckelt
dirhättgeréckelt
sihättegeréckelt
Imperativ Partizip Infinitiv
Singularréckel!
Pluralréckelt!
geréckelt
réckelen
Wortbildung des Verbs: Präfixverben, Partikelverben
erausréckeleneriwwerréckelenewechréckelennoréckelenofréckelenverréckelen
Bemerkungen (intern)
None
 
 
© 2008.2010 Laboratoire de linguistique et de littératures luxembourgeoises, Université du Luxembourg, Peter Gilles