Informationssystem zur Grammatik des Luxemburgischen
Sprachauswahl  [lu] [de] [fr]

 

reflektéieren reflektieren (D)réflecter (F)
Stammformen reflektéierenreflektéiertreflektéiert
Kennzeichen Unregelmäßiges Verb • Hilfsverb hunn • präfigiertes Verb (re-) Endungen
abtrennen? ja/nein
Indikativ Aktiv
Präsens
echreflektéieren
dureflektéiers
hien/si,hatt/etreflektéiert
mirreflektéieren
dirreflektéiert
sireflektéieren
Perfekt
echhureflektéiert
duhuesreflektéiert
hien/si,hatt/ethuetreflektéiert
mirhureflektéiert
dirhuttreflektéiert
sihureflektéiert
Plusquamperfekt
echhatreflektéiert
duhasreflektéiert
hien/si,hatt/ethatreflektéiert
mirhatereflektéiert
dirhatreflektéiert
sihatereflektéiert
Futur I
echwäert reflektéieren
duwäerts
hien/si,hatt/etwäert
mirwäerte
dirwäert
siwäerte
Futur II
echwäert reflektéiert hunn
duwäerts
hien/si,hatt/etwäert
mirwäerte
dirwäert
siwäerte
Konjunktiv II Aktiv
Zusammengesetzter Konjunktiv II
echgéifreflektéieren
dugéifsreflektéieren
hien/si,hatt/etgéifreflektéieren
mirgéifereflektéieren
dirgéiftreflektéieren
sigéifereflektéieren
Konjunktiv II Perfekt
echhättreflektéiert
duhässreflektéiert
hien/si,hatt/ethättreflektéiert
mirhättereflektéiert
dirhättreflektéiert
sihättereflektéiert
Imperativ Partizip Infinitiv
Singularreflektéier!
Pluralreflektéiert!
reflektéiert
reflektéieren
Wortbildung des Verbs: Präfixverben, Partikelverben
keine
Bemerkungen (intern)
None
 
 
© 2008.2010 Laboratoire de linguistique et de littératures luxembourgeoises, Université du Luxembourg, Peter Gilles