Informationssystem zur Grammatik des Luxemburgischen
Sprachauswahl  [lu] [de] [fr]

 

refuséieren ablehnen (D)refuser (F)
Stammformen refuséierenrefuséiertrefuséiert
Kennzeichen Unregelmäßiges Verb • Hilfsverb hunn Endungen
abtrennen? ja/nein
Indikativ Aktiv
Präsens
echrefuséieren
durefuséiers
hien/si,hatt/etrefuséiert
mirrefuséieren
dirrefuséiert
sirefuséieren
Perfekt
echhurefuséiert
duhuesrefuséiert
hien/si,hatt/ethuetrefuséiert
mirhurefuséiert
dirhuttrefuséiert
sihurefuséiert
Plusquamperfekt
echhatrefuséiert
duhasrefuséiert
hien/si,hatt/ethatrefuséiert
mirhaterefuséiert
dirhatrefuséiert
sihaterefuséiert
Futur I
echwäert refuséieren
duwäerts
hien/si,hatt/etwäert
mirwäerte
dirwäert
siwäerte
Futur II
echwäert refuséiert hunn
duwäerts
hien/si,hatt/etwäert
mirwäerte
dirwäert
siwäerte
Konjunktiv II Aktiv
Zusammengesetzter Konjunktiv II
echgéifrefuséieren
dugéifsrefuséieren
hien/si,hatt/etgéifrefuséieren
mirgéiferefuséieren
dirgéiftrefuséieren
sigéiferefuséieren
Konjunktiv II Perfekt
echhättrefuséiert
duhässrefuséiert
hien/si,hatt/ethättrefuséiert
mirhätterefuséiert
dirhättrefuséiert
sihätterefuséiert
Imperativ Partizip Infinitiv
Singularrefuséier!
Pluralrefuséiert!
refuséiert
refuséieren
Wortbildung des Verbs: Präfixverben, Partikelverben
keine
Bemerkungen (intern)
None
 
 
© 2008.2010 Laboratoire de linguistique et de littératures luxembourgeoises, Université du Luxembourg, Peter Gilles