Informationssystem zur Grammatik des Luxemburgischen
Sprachauswahl  [lu] [de] [fr]

 

resistéieren standhalten (D)résister (F)
Stammformen resistéierenresistéiertresistéiert
Kennzeichen Unregelmäßiges Verb • Hilfsverb hunn • präfigiertes Verb (re-) Endungen
abtrennen? ja/nein
Indikativ Aktiv
Präsens
echresistéieren
duresistéiers
hien/si,hatt/etresistéiert
mirresistéieren
dirresistéiert
siresistéieren
Perfekt
echhuresistéiert
duhuesresistéiert
hien/si,hatt/ethuetresistéiert
mirhuresistéiert
dirhuttresistéiert
sihuresistéiert
Plusquamperfekt
echhatresistéiert
duhasresistéiert
hien/si,hatt/ethatresistéiert
mirhateresistéiert
dirhatresistéiert
sihateresistéiert
Futur I
echwäert resistéieren
duwäerts
hien/si,hatt/etwäert
mirwäerte
dirwäert
siwäerte
Futur II
echwäert resistéiert hunn
duwäerts
hien/si,hatt/etwäert
mirwäerte
dirwäert
siwäerte
Konjunktiv II Aktiv
Zusammengesetzter Konjunktiv II
echgéifresistéieren
dugéifsresistéieren
hien/si,hatt/etgéifresistéieren
mirgéiferesistéieren
dirgéiftresistéieren
sigéiferesistéieren
Konjunktiv II Perfekt
echhättresistéiert
duhässresistéiert
hien/si,hatt/ethättresistéiert
mirhätteresistéiert
dirhättresistéiert
sihätteresistéiert
Imperativ Partizip Infinitiv
Singularresistéier!
Pluralresistéiert!
resistéiert
resistéieren
Wortbildung des Verbs: Präfixverben, Partikelverben
keine
Bemerkungen (intern)
None
 
 
© 2008.2010 Laboratoire de linguistique et de littératures luxembourgeoises, Université du Luxembourg, Peter Gilles