Informationssystem zur Grammatik des Luxemburgischen
Sprachauswahl  [lu] [de] [fr]

 

schockéieren schockieren (D)choquer, traumatiser (F)
Stammformen schockéierenschockéiertschockéiert
Kennzeichen Unregelmäßiges Verb • Hilfsverb hunn Endungen
abtrennen? ja/nein
Indikativ Aktiv
Präsens
echschockéieren
duschockéiers
hien/si,hatt/etschockéiert
mirschockéieren
dirschockéiert
sischockéieren
Perfekt
echhuschockéiert
duhuesschockéiert
hien/si,hatt/ethuetschockéiert
mirhuschockéiert
dirhuttschockéiert
sihuschockéiert
Plusquamperfekt
echhatschockéiert
duhasschockéiert
hien/si,hatt/ethatschockéiert
mirhateschockéiert
dirhatschockéiert
sihateschockéiert
Futur I
echwäert schockéieren
duwäerts
hien/si,hatt/etwäert
mirwäerte
dirwäert
siwäerte
Futur II
echwäert schockéiert hunn
duwäerts
hien/si,hatt/etwäert
mirwäerte
dirwäert
siwäerte
Konjunktiv II Aktiv
Zusammengesetzter Konjunktiv II
echgéifschockéieren
dugéifsschockéieren
hien/si,hatt/etgéifschockéieren
mirgéifeschockéieren
dirgéiftschockéieren
sigéifeschockéieren
Konjunktiv II Perfekt
echhättschockéiert
duhässschockéiert
hien/si,hatt/ethättschockéiert
mirhätteschockéiert
dirhättschockéiert
sihätteschockéiert
Imperativ Partizip Infinitiv
Singularschockéier!
Pluralschockéiert!
schockéiert
schockéieren
Wortbildung des Verbs: Präfixverben, Partikelverben
keine
Bemerkungen (intern)
None
 
 
© 2008.2010 Laboratoire de linguistique et de littératures luxembourgeoises, Université du Luxembourg, Peter Gilles