Informationssystem zur Grammatik des Luxemburgischen
Sprachauswahl  [lu] [de] [fr]

 

telefonéieren telefonieren (D)téléphoner (F)
Stammformen telefonéierentelefonéierttelefonéiert
Kennzeichen Unregelmäßiges Verb • Hilfsverb hunn • Wichtiges Verb (Grundwortschatz) Endungen
abtrennen? ja/nein
Indikativ Aktiv
Präsens
echtelefonéieren
dutelefonéiers
hien/si,hatt/ettelefonéiert
mirtelefonéieren
dirtelefonéiert
sitelefonéieren
Perfekt
echhunntelefonéiert
duhuestelefonéiert
hien/si,hatt/ethuettelefonéiert
mirhunntelefonéiert
dirhutttelefonéiert
sihunntelefonéiert
Plusquamperfekt
echhattelefonéiert
duhastelefonéiert
hien/si,hatt/ethattelefonéiert
mirhatentelefonéiert
dirhattelefonéiert
sihatentelefonéiert
Futur I
echwäert telefonéieren
duwäerts
hien/si,hatt/etwäert
mirwäerten
dirwäert
siwäerten
Futur II
echwäert telefonéiert hunn
duwäerts
hien/si,hatt/etwäert
mirwäerten
dirwäert
siwäerten
Konjunktiv II Aktiv
Zusammengesetzter Konjunktiv II
echgéiftelefonéieren
dugéifstelefonéieren
hien/si,hatt/etgéiftelefonéieren
mirgéifentelefonéieren
dirgéifttelefonéieren
sigéifentelefonéieren
Konjunktiv II Perfekt
echhätttelefonéiert
duhässtelefonéiert
hien/si,hatt/ethätttelefonéiert
mirhättentelefonéiert
dirhätttelefonéiert
sihättentelefonéiert
Imperativ Partizip Infinitiv
Singulartelefonéier!
Pluraltelefonéiert!
telefonéiert
telefonéieren
Wortbildung des Verbs: Präfixverben, Partikelverben
keine
Bemerkungen (intern)
None
 
 
© 2008.2010 Laboratoire de linguistique et de littératures luxembourgeoises, Université du Luxembourg, Peter Gilles