Informationssystem zur Grammatik des Luxemburgischen
Sprachauswahl  [lu] [de] [fr]

 

tentéieren in Versuchung gelangen (D)tenter (F)
Stammformen tentéierententéierttentéiert
Kennzeichen Unregelmäßiges Verb • Hilfsverb hunn Endungen
abtrennen? ja/nein
Indikativ Aktiv
Präsens
echtentéieren
dutentéiers
hien/si,hatt/ettentéiert
mirtentéieren
dirtentéiert
sitentéieren
Perfekt
echhunntentéiert
duhuestentéiert
hien/si,hatt/ethuettentéiert
mirhunntentéiert
dirhutttentéiert
sihunntentéiert
Plusquamperfekt
echhattentéiert
duhastentéiert
hien/si,hatt/ethattentéiert
mirhatententéiert
dirhattentéiert
sihatententéiert
Futur I
echwäert tentéieren
duwäerts
hien/si,hatt/etwäert
mirwäerten
dirwäert
siwäerten
Futur II
echwäert tentéiert hunn
duwäerts
hien/si,hatt/etwäert
mirwäerten
dirwäert
siwäerten
Konjunktiv II Aktiv
Zusammengesetzter Konjunktiv II
echgéiftentéieren
dugéifstentéieren
hien/si,hatt/etgéiftentéieren
mirgéifententéieren
dirgéifttentéieren
sigéifententéieren
Konjunktiv II Perfekt
echhätttentéiert
duhässtentéiert
hien/si,hatt/ethätttentéiert
mirhättententéiert
dirhätttentéiert
sihättententéiert
Imperativ Partizip Infinitiv
Singulartentéier!
Pluraltentéiert!
tentéiert
tentéieren
Wortbildung des Verbs: Präfixverben, Partikelverben
keine
Bemerkungen (intern)
None
 
 
© 2008.2010 Laboratoire de linguistique et de littératures luxembourgeoises, Université du Luxembourg, Peter Gilles