Informationssystem zur Grammatik des Luxemburgischen
akéier-en einkehren (D)
Stammformen akéier-enkéier-t anage-kéier-t
Kennzeichen Unregelmäßiges Verb • Hilfsverb hunn • Partikelverb (an-) Endungen
abtrennen? ja/nein
Indikativ Aktiv
Präsens
echkéier-en an
dukéier-s an
hien/si,hatt/etkéier-t an
mirkéier-en an
dirkéier-t an
sikéier-en an
Perfekt
echhunnage-kéier-t
duhuesage-kéier-t
hien/si,hatt/ethuetage-kéier-t
mirhunnage-kéier-t
dirhuttage-kéier-t
sihunnage-kéier-t
Plusquamperfekt
echhatage-kéier-t
duhasage-kéier-t
hien/si,hatt/ethatage-kéier-t
mirhatenage-kéier-t
dirhatage-kéier-t
sihatenage-kéier-t
Futur I
echwäert akéier-en
duwäerts
hien/si,hatt/etwäert
mirwäerten
dirwäert
siwäerten
Futur II
echwäert age-kéier-t hunn
duwäerts
hien/si,hatt/etwäert
mirwäerten
dirwäert
siwäerten
Konjunktiv II Aktiv
Zusammengesetzter Konjunktiv II
echgéifakéier-en
dugéifsakéier-en
hien/si,hatt/etgéifakéier-en
mirgéifenakéier-en
dirgéiftakéier-en
sigéifenakéier-en
Konjunktiv II Perfekt
echhättage-kéier-t
duhässage-kéier-t
hien/si,hatt/ethättage-kéier-t
mirhättenage-kéier-t
dirhättage-kéier-t
sihättenage-kéier-t
Imperativ Partizip Infinitiv
Singularkéier an!
Pluralkéier-t an!
age-kéier-t
akéier-en
B. Passiv
Indikativ Passiv
Präsens
echginnage-kéier-t
dugëssage-kéier-t
hie/si,hatt/etgëttage-kéier-t
mirginnage-kéier-t
dirgittage-kéier-t
siginnage-kéier-t
Perfekt
echsinnage-kéier-t ginn
dubassage-kéier-t ginn
hien/si,hatt/etassage-kéier-t ginn
mirsinnage-kéier-t ginn
dirsiddage-kéier-t ginn
sisinnage-kéier-t ginn
Plusquamperfekt
echwarage-kéier-t ginn
duwaarsage-kéier-t ginn
hien/si,hatt/etwarage-kéier-t ginn
mirwarenage-kéier-t ginn
dirwaartage-kéier-t ginn
siwarenage-kéier-t ginn
Futur I
echwäert age-kéier-t ginn
duwäerts
hie/si,hatt/etwäert
mirwäerten
dirwäert
siwäerten
Futur II
echwäert age-kéier-t gi sinn
duwäerts
hie/si,hatt/etwäert
mirwäerten
dirwäert
siwäerten
Konjunktiv II Passiv
Einfacher Konjunktiv II
echgéif age-kéier-t
dugéifs
hie/si,hatt/etgéif
mirgéifen
dirgéift
sigéifen
Zusammengesetzter Konjunktiv II
echgéif age-kéier-t ginn
dugéifs
hie/si,hatt/etgéif
mirgéifen
dirgéift
sigéifen
Konjunktiv II Perfekt
echwier age-kéier-t ginn
duwiers
hien/si,hatt/etwier
mirwieren
dirwiert
siwieren
Wortbildung des Verbs: Präfixverben, Partikelverben
bäikéier-enbekéier-endropkéier-enëmkéier-enerauskéier-enkéier-enofkéier-enukéier-enverkéier-envirverkéier-en zoukéier-en
Bemerkungen (intern)
None
© 2008.2010 Laboratoire de linguistique et de littératures luxembourgeoises, Université du Luxembourg, Peter Gilles