Informationssystem zur Grammatik des Luxemburgischen
erauskéier-en herauskehren (D)
Stammformen erauskéier-enkéier-t erauserausge-kéier-t
Kennzeichen regelmaessig Regelmäßiges Verb • Hilfsverb hunn • Partikelverb (eraus-) Endungen
abtrennen? ja/nein
Indikativ Aktiv
Präsens
echkéier-en eraus
dukéier-s eraus
hien/si,hatt/etkéier-t eraus
mirkéier-en eraus
dirkéier-t eraus
sikéier-en eraus
Perfekt
echhunnerausge-kéier-t
duhueserausge-kéier-t
hien/si,hatt/ethueterausge-kéier-t
mirhunnerausge-kéier-t
dirhutterausge-kéier-t
sihunnerausge-kéier-t
Plusquamperfekt
echhaterausge-kéier-t
duhaserausge-kéier-t
hien/si,hatt/ethaterausge-kéier-t
mirhatenerausge-kéier-t
dirhaterausge-kéier-t
sihatenerausge-kéier-t
Futur I
echwäert erauskéier-en
duwäerts
hien/si,hatt/etwäert
mirwäerten
dirwäert
siwäerten
Futur II
echwäert erausge-kéier-t hunn
duwäerts
hien/si,hatt/etwäert
mirwäerten
dirwäert
siwäerten
Konjunktiv II Aktiv
Zusammengesetzter Konjunktiv II
echgéiferauskéier-en
dugéifserauskéier-en
hien/si,hatt/etgéiferauskéier-en
mirgéifenerauskéier-en
dirgéifterauskéier-en
sigéifenerauskéier-en
Konjunktiv II Perfekt
echhätterausge-kéier-t
duhässerausge-kéier-t
hien/si,hatt/ethätterausge-kéier-t
mirhättenerausge-kéier-t
dirhätterausge-kéier-t
sihättenerausge-kéier-t
Imperativ Partizip Infinitiv
Singularkéier eraus!
Pluralkéier-t eraus!
erausge-kéier-t
erauskéier-en
B. Passiv
Indikativ Passiv
Präsens
echginnerausge-kéier-t
dugësserausge-kéier-t
hie/si,hatt/etgëtterausge-kéier-t
mirginnerausge-kéier-t
dirgitterausge-kéier-t
siginnerausge-kéier-t
Perfekt
echsinnerausge-kéier-t ginn
dubasserausge-kéier-t ginn
hien/si,hatt/etasserausge-kéier-t ginn
mirsinnerausge-kéier-t ginn
dirsidderausge-kéier-t ginn
sisinnerausge-kéier-t ginn
Plusquamperfekt
echwarerausge-kéier-t ginn
duwaarserausge-kéier-t ginn
hien/si,hatt/etwarerausge-kéier-t ginn
mirwarenerausge-kéier-t ginn
dirwaarterausge-kéier-t ginn
siwarenerausge-kéier-t ginn
Futur I
echwäert erausge-kéier-t ginn
duwäerts
hie/si,hatt/etwäert
mirwäerten
dirwäert
siwäerten
Futur II
echwäert erausge-kéier-t gi sinn
duwäerts
hie/si,hatt/etwäert
mirwäerten
dirwäert
siwäerten
Konjunktiv II Passiv
Einfacher Konjunktiv II
echgéif erausge-kéier-t
dugéifs
hie/si,hatt/etgéif
mirgéifen
dirgéift
sigéifen
Zusammengesetzter Konjunktiv II
echgéif erausge-kéier-t ginn
dugéifs
hie/si,hatt/etgéif
mirgéifen
dirgéift
sigéifen
Konjunktiv II Perfekt
echwier erausge-kéier-t ginn
duwiers
hien/si,hatt/etwier
mirwieren
dirwiert
siwieren
Wortbildung des Verbs: Präfixverben, Partikelverben
akéier-enbäikéier-enbekéier-endropkéier-enëmkéier-enkéier-enofkéier-enukéier-enverkéier-envirverkéier-en zoukéier-en
Bemerkungen (intern)
None
© 2008.2010 Laboratoire de linguistique et de littératures luxembourgeoises, Université du Luxembourg, Peter Gilles