Informationssystem zur Grammatik des Luxemburgischen
ofkéier-en abkehren (D)
Stammformen ofkéier-enkéier-t ofofge-kéier-t
Kennzeichen regelmaessig Regelmäßiges Verb • Hilfsverb hunn • Partikelverb (of-) Endungen
abtrennen? ja/nein
Indikativ Aktiv
Präsens
echkéier-en of
dukéier-s of
hien/si,hatt/etkéier-t of
mirkéier-en of
dirkéier-t of
sikéier-en of
Perfekt
echhunnofge-kéier-t
duhuesofge-kéier-t
hien/si,hatt/ethuetofge-kéier-t
mirhunnofge-kéier-t
dirhuttofge-kéier-t
sihunnofge-kéier-t
Plusquamperfekt
echhatofge-kéier-t
duhasofge-kéier-t
hien/si,hatt/ethatofge-kéier-t
mirhatenofge-kéier-t
dirhatofge-kéier-t
sihatenofge-kéier-t
Futur I
echwäert ofkéier-en
duwäerts
hien/si,hatt/etwäert
mirwäerten
dirwäert
siwäerten
Futur II
echwäert ofge-kéier-t hunn
duwäerts
hien/si,hatt/etwäert
mirwäerten
dirwäert
siwäerten
Konjunktiv II Aktiv
Zusammengesetzter Konjunktiv II
echgéifofkéier-en
dugéifsofkéier-en
hien/si,hatt/etgéifofkéier-en
mirgéifenofkéier-en
dirgéiftofkéier-en
sigéifenofkéier-en
Konjunktiv II Perfekt
echhättofge-kéier-t
duhässofge-kéier-t
hien/si,hatt/ethättofge-kéier-t
mirhättenofge-kéier-t
dirhättofge-kéier-t
sihättenofge-kéier-t
Imperativ Partizip Infinitiv
Singularkéier of!
Pluralkéier-t of!
ofge-kéier-t
ofkéier-en
B. Passiv
Indikativ Passiv
Präsens
echginnofge-kéier-t
dugëssofge-kéier-t
hie/si,hatt/etgëttofge-kéier-t
mirginnofge-kéier-t
dirgittofge-kéier-t
siginnofge-kéier-t
Perfekt
echsinnofge-kéier-t ginn
dubassofge-kéier-t ginn
hien/si,hatt/etassofge-kéier-t ginn
mirsinnofge-kéier-t ginn
dirsiddofge-kéier-t ginn
sisinnofge-kéier-t ginn
Plusquamperfekt
echwarofge-kéier-t ginn
duwaarsofge-kéier-t ginn
hien/si,hatt/etwarofge-kéier-t ginn
mirwarenofge-kéier-t ginn
dirwaartofge-kéier-t ginn
siwarenofge-kéier-t ginn
Futur I
echwäert ofge-kéier-t ginn
duwäerts
hie/si,hatt/etwäert
mirwäerten
dirwäert
siwäerten
Futur II
echwäert ofge-kéier-t gi sinn
duwäerts
hie/si,hatt/etwäert
mirwäerten
dirwäert
siwäerten
Konjunktiv II Passiv
Einfacher Konjunktiv II
echgéif ofge-kéier-t
dugéifs
hie/si,hatt/etgéif
mirgéifen
dirgéift
sigéifen
Zusammengesetzter Konjunktiv II
echgéif ofge-kéier-t ginn
dugéifs
hie/si,hatt/etgéif
mirgéifen
dirgéift
sigéifen
Konjunktiv II Perfekt
echwier ofge-kéier-t ginn
duwiers
hien/si,hatt/etwier
mirwieren
dirwiert
siwieren
Wortbildung des Verbs: Präfixverben, Partikelverben
akéier-enbäikéier-enbekéier-endropkéier-enëmkéier-enerauskéier-enkéier-enukéier-enverkéier-envirverkéier-en zoukéier-en
Bemerkungen (intern)
None
© 2008.2010 Laboratoire de linguistique et de littératures luxembourgeoises, Université du Luxembourg, Peter Gilles