Informationssystem zur Grammatik des Luxemburgischen
ukéier-en ankehren (D)
Stammformen ukéier-enkéier-t unuge-kéier-t
Kennzeichen regelmaessig Regelmäßiges Verb • Hilfsverb hunn • Partikelverb (un-) Endungen
abtrennen? ja/nein
Indikativ Aktiv
Präsens
echkéier-en un
dukéier-s un
hien/si,hatt/etkéier-t un
mirkéier-en un
dirkéier-t un
sikéier-en un
Perfekt
echhunnuge-kéier-t
duhuesuge-kéier-t
hien/si,hatt/ethuetuge-kéier-t
mirhunnuge-kéier-t
dirhuttuge-kéier-t
sihunnuge-kéier-t
Plusquamperfekt
echhatuge-kéier-t
duhasuge-kéier-t
hien/si,hatt/ethatuge-kéier-t
mirhatenuge-kéier-t
dirhatuge-kéier-t
sihatenuge-kéier-t
Futur I
echwäert ukéier-en
duwäerts
hien/si,hatt/etwäert
mirwäerten
dirwäert
siwäerten
Futur II
echwäert uge-kéier-t hunn
duwäerts
hien/si,hatt/etwäert
mirwäerten
dirwäert
siwäerten
Konjunktiv II Aktiv
Zusammengesetzter Konjunktiv II
echgéifukéier-en
dugéifsukéier-en
hien/si,hatt/etgéifukéier-en
mirgéifenukéier-en
dirgéiftukéier-en
sigéifenukéier-en
Konjunktiv II Perfekt
echhättuge-kéier-t
duhässuge-kéier-t
hien/si,hatt/ethättuge-kéier-t
mirhättenuge-kéier-t
dirhättuge-kéier-t
sihättenuge-kéier-t
Imperativ Partizip Infinitiv
Singularkéier un!
Pluralkéier-t un!
uge-kéier-t
ukéier-en
B. Passiv
Indikativ Passiv
Präsens
echginnuge-kéier-t
dugëssuge-kéier-t
hie/si,hatt/etgëttuge-kéier-t
mirginnuge-kéier-t
dirgittuge-kéier-t
siginnuge-kéier-t
Perfekt
echsinnuge-kéier-t ginn
dubassuge-kéier-t ginn
hien/si,hatt/etassuge-kéier-t ginn
mirsinnuge-kéier-t ginn
dirsidduge-kéier-t ginn
sisinnuge-kéier-t ginn
Plusquamperfekt
echwaruge-kéier-t ginn
duwaarsuge-kéier-t ginn
hien/si,hatt/etwaruge-kéier-t ginn
mirwarenuge-kéier-t ginn
dirwaartuge-kéier-t ginn
siwarenuge-kéier-t ginn
Futur I
echwäert uge-kéier-t ginn
duwäerts
hie/si,hatt/etwäert
mirwäerten
dirwäert
siwäerten
Futur II
echwäert uge-kéier-t gi sinn
duwäerts
hie/si,hatt/etwäert
mirwäerten
dirwäert
siwäerten
Konjunktiv II Passiv
Einfacher Konjunktiv II
echgéif uge-kéier-t
dugéifs
hie/si,hatt/etgéif
mirgéifen
dirgéift
sigéifen
Zusammengesetzter Konjunktiv II
echgéif uge-kéier-t ginn
dugéifs
hie/si,hatt/etgéif
mirgéifen
dirgéift
sigéifen
Konjunktiv II Perfekt
echwier uge-kéier-t ginn
duwiers
hien/si,hatt/etwier
mirwieren
dirwiert
siwieren
Wortbildung des Verbs: Präfixverben, Partikelverben
akéier-enbäikéier-enbekéier-endropkéier-enëmkéier-enerauskéier-enkéier-enofkéier-enverkéier-envirverkéier-en zoukéier-en
Bemerkungen (intern)
None
© 2008.2010 Laboratoire de linguistique et de littératures luxembourgeoises, Université du Luxembourg, Peter Gilles